Advertentie

De verleden tijd van Michèle George: 'Dubbel goud winnen is échte euforie'

Para-amazone Michèle George. ©BELGA

Met zes medailles, waarvan vijf gouden, is de para-amazone Michèle George (47) een van de succesvolste olympiërs die ons land ooit gekend heeft. In de eerste aflevering van haar tijdcapsule werpt ze een blik op haar verleden tijd.

Wat wilde u worden als kind?

‘Dierenarts. Omdat ik altijd al gek was van dieren. Jammer genoeg vonden mijn ouders dat destijds geen goede keuze en hebben ze me naar het onderwijs geduwd. Dat paste uiteindelijk niet zo goed bij mij. In 2001, toen ik 27 was, ben ik toch aan dierengeneeskunde begonnen. Ik heb die studies niet afgemaakt omdat ik erg ziek werd tijdens mijn eerste zwangerschap. 11 maanden later was mijn tweede kindje er ook en vielen die studies niet te combineren met mijn gezinsleven.'

Ik neem bijna nooit vakantie. Ik kan niet lang van mijn paarden wegblijven.
Michèle George
Amazone en paralympische kampioene

Welk moment uit uw jeugd is u het meest bijgebleven ?

'Toen ik 17 jaar en 9 maanden oud was, heb ik mijn eerste paard gekregen. Daar keek ik al jaren naar uit. Ik ben van Oostende en ik zag als kind dagelijks de renpaarden langskomen, op weg naar het strand om daar te trainen. Elke dag staarde ik door het venster en smeekte ik mijn moeder om me bij de paarden te laten zijn. Elke dag antwoordde ze ‘schatteke, dat wordt niets’. Tot ze mijn gezaag beu was en het toch toeliet. Sindsdien ben ik niet meer uit de paardenstal weg te slaan.’

Wat was uw laatste euforische moment?

‘Nog niet zo lang geleden op de Paralympische Spelen. Dubbel goud winnen is zonder enige twijfel échte euforie.’

De Tijdcapsule

Elke week neemt iemand plaats in De Tijdcapsule om te vertellen over de verleden, de tegenwoordige, de toekomstige en de oneindige tijd.

Wat is het moeilijkste moment dat u ooit beleefd heeft?

‘Het ongeluk bij het paardrijden in 2008, waarbij ik verlamd raakte aan mijn linkerbeen. Ik was heel sportief, had twee jonge kinderen en plots zat ik in een rolstoel. Dat was een dieptepunt. Na een vijftal maanden merkte ik weer een tinteling in mijn been. Met heel veel moeite heb ik weer leren lopen. Eerst trok ik me recht aan het keukeneiland. Daarna snoeide ik op één been mijn 20 meter lange haag. Na een aantal maanden heb ik me weer in het zadel gehesen. Die angst overwinnen was heel memorabel.’

Wanneer en waar heeft u iets goddelijk gegeten en gedronken?

‘Ik neem bijna nooit vakantie - ik kan niet lang van mijn paarden wegblijven - maar net voor Tokio ben ik een weekend naar Saint-Tropez gevlogen. Mijn partner was daar al met enkele andere vrienden. In een restaurantje vlak aan de zee heb ik een overheerlijke filet américain gegeten. Met een glas Minuty M Rosé. Poepsimpel maar goddelijk.’

Lees morgen over de tegenwoordige tijd van Michèle George.

Lees verder

Advertentie
Advertentie
Advertentie
Advertentie