Emma Meesseman: 'Ik zette alles opzij voor de jamboree'

Emma Meesseman. ©BELGA

Elke week neemt iemand plaats in de tijdcapsule om te vertellen over de verleden, de tegenwoordige, de toekomstige en de oneindige tijd. Vandaag bevindt basketbalspeelster Emma Meesseman (28) zich in het verleden.

Wat wilde u worden als kind?

‘Toen ik met haar haar speelde, zei mijn oma: ‘Misschien moet je kapster worden?’ Dus zou ik kapster worden. Daarna was het leerkracht of dokter. Vanaf het derde leerjaar ben ik professioneel basketballer beginnen te zeggen. Niet omdat ik erin geloofde, maar ik was groot, speelde basketbal en wou van die vraag af. En het is gelukt.’

Voor welk programma mocht u vroeger later opblijven?

‘‘Thuis.’ Daar kijk ik nog altijd naar, hoewel de cliffhangers nu veel minder dramatisch aanvoelen.’

De euforie van de EuroLeague probeer ik elk jaar te bereiken.
Emma Meesseman
Basketbalspeelster

Welk onvergetelijk moment wilt u opnieuw beleven?

‘Op mijn 15de heb ik naar de Wereldjamboree van de scouts in Engeland bijgewoond. Dat evenement wordt één keer om de vier jaar gehouden voor jongeren tussen 15 en 18 jaar. Je mag maar één keer in je leven mee. We sliepen in tenten op een gigantisch terrein. Naast ons lagen mensen uit Kameroen, Denemarken, Suriname... Ik heb toen zo veel andere mensen en culturen leren kennen. Met sommigen heb ik nog altijd contact. Ik heb er destijds zelfs het basket voor opzij gezet - het was mijn eerste Europees kampioenschap met de jeugd. Maar ik zou het zo opnieuw doen.’

Wanneer was u voor het laatst euforisch?

'Toen we vorig jaar voor het derde jaar op rij de finale van de EuroLeague wonnen. Daar werk je het hele jaar naartoe. Natuurlijk is de Russische competitie ook belangrijk, maar de EuroLeague is de beste competitie met de beste ploegen. Die euforie hoop je elk seizoen te bereiken.'

Wanneer had u het laatst een krop in uw keel?

‘Twee dagen geleden. Toen ik een filmpje zag van een Palestijnse jongen die zijn vader was verloren tijdens een bombardement.’

Welke leerkracht had het meeste impact op u?

‘In het middelbaar heb ik de kans gekregen om op Europees niveau te gaan basketballen. Ik zat op een behoorlijk strenge school, maar de mensen daar hebben altijd hard hun best voor mij gedaan, met aangepaste leerstof en een goede begeleiding. Ik ben hen daarvoor nog altijd dankbaar. Zeker als ik mijn opleiding vergelijk met die van andere mensen uit mijn omgeving.’

Waar en wanneer hebt u iets goddelijk gegeten en gedronken?

‘Ik heb Covid-19 gehad, dus ik ben al een tijdje mijn geur- en smaakzin kwijt. Ik hoop dat die snel terugkeert. Maar mijn laatste goddelijke maaltijd was in Rusland. In mijn lievelingsrestaurant Metis is de keuken een mix van Russisch, Peruviaans, Japans, een beetje van alles.’

Lees verder

Advertentie
Advertentie
Advertentie