Operazangeres Elise Caluwaerts: 'Ik ben te ongeduldig om te mediteren'

©Lalo Gonzalez

Elke week neemt iemand plaats in De Tijdcapsule, vanwaar hij of zij elke dag vertelt over de verleden, de tegenwoordige, de toekomstige en de oneindige tijd. Vandaag bevindt operazangeres Elise Caluwaerts zich in het heden.

Hoeveel uur hebt u vannacht geslapen?

'Acht uur. Door corona lukt voldoende slapen beter dan voorheen. Mijn levenskwaliteit lijdt enorm onder te weinig slaap. Dan ben ik ongeduldig en onaangenaam. Daarom plan ik de dag na een concert altijd extra tijd in om bij te slapen. Door de adrenaline raak ik voor 2 of 3 uur ’s nachts niet in slaap. Met de collega’s iets gaan drinken om te unwinden, dat hoort erbij.'

Hebt u een ochtendritueel?

'Elke morgen drink ik twee espresso’s. En ik neem elke dag een douche, om mijn zorgen weg te spoelen, 's avonds vaak zelfs nog een tweede. Ik probeer dagelijks 10 minuutjes te mediteren maar dat werkt niet echt bij mij. Ik ben te snel ongeduldig. Een goede vriendin heeft twee jaar in Korea in een klooster geleefd als monnik. Zij mediteert dagelijks twee uur. Maar zo chill hoef ik niet te zijn.'

Voor een concert ben ik altijd zenuwachtig. Dat gevoel gaat nooit weg.
Elise Caluwaerts
Operazangeres

Waar wordt u, ondanks al uw ervaring, nog altijd zenuwachtig van?

'Voor een concert ben ik altijd zenuwachtig. Dat gevoel gaat nooit weg. Die opbouw en ontlading hoort erbij. Maar waar ik echt stress van krijg is inefficiëntie. Ik werk met heel veel verschillende organisaties samen en je merkt heel snel als zaken goed of slecht geregeld zijn. We hebben in dit leven al zo weinig tijd. Als je dan nog eens vertraagd wordt, is dat extra frustrerend. ‘Geduld is een schone deugd’, zeggen ze. Op dat vlak heb ik nog veel te leren.'

Hoeveel ongelezen e-mails hebt u?

'63. Ik voel me daar heel onrustig bij. Ik moet dat dringend wegwerken. Zo’n dingen kan ik blijven uitstellen. Het was nochtans een van mijn goede voornemens dit jaar.'

Welk boek ligt op uw nachtkastje?

''Trofee' van Gaea Schoeters. Een zalig boek over jagen en ecosystemen in Afrika. Het gaat niet over jagen voor voedsel - ik ben zelf geen grote vleeseter - maar over wat het betekent om een trofee na te jagen. Over hoe onze ethiek verdwijnt als je echt iets wil bereiken. Het is vooral een onwaarschijnlijk spannend boek, dat je in een spiraal meeneemt naar de donkerste kanten van de mens.'

Lees verder

Advertentie
Advertentie
Advertentie