column

Een kwestie van schaal

Life Sciences Ondernemer (VILS, BILS, SKILS & MyCellhub)

Als ik hoor dat in België hier en daar gezucht wordt dat het niet voor iedereen makkelijk is om in een vaccinatiecentrum te raken, wil ik graag even schetsen hoe het er in Canada aan toe gaat.

Na drie jaar wonen en werken in Canada verhuizen mijn partner en ik binnenkort naar Ierland, een nieuwe uitdaging in een nieuw land. Een nieuwe etappe in mijn al jarenlange bestaan als ‘global nomad’, met bedrijven managen dwars door tijdzones heen. ‘Hoe is de situatie in Canada met covid? Zo erg dat je daar weg wilt?’, vroeg iemand me onlangs schertsend. Misschien is het wel tijd voor nog een opfrissingslesje aardrijkskunde en een discussie over schaal.

De wereld is klein

In 'De wereld is klein' schrijven ondernemende Vlamingen vanuit het buitenland over wat hen beroert en boeit. Ontdek hun verhalen hier.

De situatie in Canada bestaat niet. Tussen Halifax in de oostelijke provincie Nova Scotia en Victoria op het westelijke Vancouver Island liggen 6.000 kilometer autostrade. Aan een continue snelheid van 100 kilometer, wat een utopie is op de Canadese wegen, ben je dus zo’n 60 uur onderweg zonder stoppen. Dat is bijna drie volle dagen. 

Zelfs het Canadese ‘provincieniveau’ is erg groot vergeleken met zijn Belgische tegenhanger.

Mijn huidige thuis in Guelph, Ontario, ligt op 1,5 uur rijden van Toronto. Dat is 100 kilometer van de zuidkant van de provincie en de grens met grote buur Amerika en een slordige 4.000 kilometer van de noordzijde (Hudsonbay). Om u een idee te geven: dat is van Antwerpen naar Oostende aan de ene zijde en van Helsinki naar Granada aan de andere kant. Vragen hoe de coronapandemie woedt in Canada, is zoals vragen aan de gemiddelde Fin hoe het gaat met Covid-19 in Zuid-Spanje.

De Canadezen hadden hun lesje geleerd na SARS en MERS. Dat schot voor de boeg had een fijnmazig systeem opgeleverd van maatregelen die meteen konden worden geactiveerd. Kort na het uitroepen van de wereldwijde pandemie door de Wereldgezondheidsorganisatie declareerde ‘rockstar prime minister’ Justin Trudeau voor het hele land de ‘Quarantine Act’. Die geeft de chief medical officers en de overheden de macht om regio’s en provincies af te grendelen, in lockdown te plaatsen enz. Dat had een onmiddellijke impact.

Tientallen mensen hebben de vaccinatieoproep op de radio gehoord en zijn in volle Canadese winter (-30°C) op de 'snowcat' naar het vaccinatiecentrum gereden. Een tocht van soms vier uur.

Op de allerergste dag van de tweede golf zagen we iets meer dan 9.000 besmettingen per dag op een bevolking van 40 miljoen inwoners. Hoewel dat in het niets viel in vergelijking met buurland VS, steigerde de publieke opinie. Elke dode is er een te veel. Bij 2.000 besmettingsgevallen per dag in Ontario, roepen de artsen, specialisten en politici op tot een lockdown.

Wegens een gebrekkige inlandse vaccinproductie trok de regering spoorslags de wereld rond en kocht ontzaglijke hoeveelheden vaccins. Het was risicovol, maar voorlopig doen alle vaccins hun werk en kan Trudeau Canada straks negen keer vaccineren. En toch steigert de publieke opinie. Het gaat te traag.

Intussen is Noord-Ontario hier gevaccineerd. De dorpen waar alleen in de winter grote vrachtwagens over de bevroren rivieren rijden en verder alles per vliegtuig gaat, zijn beschermd.

Tientallen mensen hebben de vaccinatieoproep op de radio gehoord en zijn in volle Canadese winter (-30°C) op de 'snowcat' naar het vaccinatiecentrum gereden. 'Ze zijn 4 uur onderweg geweest', hoor ik iemand zeggen op het nieuws. ‘Maar alles voor de gezondheid’. De 'yes, we can'-mentaliteit is niet alleen aan Amerikanen voorbehouden.

Als ik dan vanuit België verzuchtingen hoor ‘dat het toch moeilijk is voor sommigen om in een vaccinatiecentrum te raken'... tja, het is een kwestie van schaal zeker?

Ief Leroy is life sciences ondernemer (VILS, BILS, SKILS & MyCellhub)

Lees verder