voorkennis

Indicatoren van Babel

Een nieuw Amerikaans banencijfer kan inzicht geven in de staat van de economie, of net meer verwarring zaaien. ©Bloomberg

Wie raakt nog wijs uit de economische indicatoren? Sommige wijzen op een langdurige crisis, andere op een dreigende oververhitting.

Wat een manische tijd is het voor de wereldeconomie. De werkloosheid is in het Westen nog altijd hoog, maar bedrijven klagen dat ze geen mensen vinden. Voor sommige goederen en diensten schieten de prijzen omhoog, voor andere niet. Knelpunten in de toeleveringsketen maken het moeilijk voor huizenbouwers, autofabrikanten en techbedrijven om hun productie op te voeren, terwijl consumenten na een jaar van lockdowns staan te popelen om hun (stimulus)geld uit te geven.

Een reeks economische indicatoren die doorgaans min of meer samen bewegen, vertelt op dit moment zeer uiteenlopende verhalen over de toestand van de economie. De meeste vorsers, onder wie beleidsmakers bij de Europese Centrale Bank en de Amerikaanse Federal Reserve, verwachten dat de warboel van korte duur is. Ze zien slechts een tijdelijke mismatch tussen vraag en aanbod, veroorzaakt door het relatief snel wegebben van de pandemie. Maar niemand weet het zeker. Het is mogelijk dat covid de economie heeft veranderd op manieren die we nog niet ten volle begrijpen of dat de marktverstoringen op zijn minst langdurige rimpeleffecten hebben.

Vrijdag publiceert het Amerikaanse arbeidsministerie zijn maandelijkse momentopname van de arbeidsmarkt. Het rapport van vorige maand toonde een veel tragere banengroei dan verwacht. Economen zullen meticuleus in de gaten houden of die teleurstelling een toevalstreffer was. Definitieve antwoorden lijken we niet te moeten verwachten, een jojo tussen twee uitersten eens te meer. Een zwak cijfer kan wijzen op een haperend herstel en zou centrale banken aanmoedigen het stimulusbeleid niet al te snel af te bouwen. Een sterk rapport kan hinten op een arbeidsmarkt waar kraptes met hogere lonen worden bekampt, wat de inflatie kan aanwakkeren.

En de beurzen? Die doen mee in de manie door zich de ene dag op te trekken aan het economisch herstel en de andere te laten ontmoedigen uit vrees voor inflatie en hogere rentes. Als de macro-indicatoren een coverband beginnen, weten we hoe die zou heten: The Manic Wall Street Preachers.

Lees verder

Advertentie
Advertentie
Advertentie