interview

Griet Smaers: 'Dat al die offers tot niets leken te leiden, was wrang'

'Politiek is een microbe. De combinatie van een lokaal en een nationaal mandaat weegt op je privéleven', zegt Griet Smaers. ©SISKA VANDECASTEELE

CD&V-ondervoorzitter Griet Smaers raakte op 26 mei onverwacht haar Kamerzetel kwijt. ‘Hoe je met een tegenslag omgaat, zegt veel over een persoon.’

De meeste politici volgen op de dag van de verkiezingen de uitslagen minuut per minuut op - vaak op verschillende schermen. Voormalig Kamerlid Griet Smaers pakte het anders aan. Op 26 mei ging ze zoals bij elke verkiezing samen met vrijwilligers de verkiezingsborden weghalen. Af en toe kwam een sms binnen. Het zag er niet goed uit. Maar pas in de parochiezaal waar Smaers ‘s avonds met partijgenoten samenkwam, drong het door: na tien jaar parlement was haar politieke carrière in Brussel voorbij.

Reeks: Het leven na de politiek

 

De Tijd blikt met een aantal niet-herkozen politici terug op hun jaren in Wetstraat.

Lees alle interviews op de dossierpagina.

‘Je houdt altijd rekening met dat scenario’, zegt Smaers. ‘Maar ik ga er geen doekjes om winden: het was een zware opdoffer. Vooral het verlies van mijn partij deed pijn.’

De eerste twee weken waren lastig. Smaers liet even alles aan zich voorbijgaan. Geen politieke actualiteit of vergaderingen, alleen nog tijd met familie en vrienden. ‘In het parlement zit je constant in een stroom van actualiteit, vergaderingen en dossiers. Je zet de knop nooit af. Dat heb ik nu wel proberen te doen.’

Met de vierde plaats op de CD&V-Kamerlijst in Antwerpen was Smaers relatief zeker van haar zetel. Vanop dezelfde plaats raakte ze in 2014 relatief vlot verkozen. Zelfs toen CD&V in de peilingen minder goed scoorde, leek een herverkiezing haalbaar.

‘Tijdens de campagne kregen we veel positieve reacties, maar je voelde ook de ontevredenheid. Over pensioenen bijvoorbeeld. Vlaams Belang appelleert aan het buikgevoel en de angst van de mensen. Maar dat de partij zo goed zou scoren, was voor iedereen een verrassing. Zelf heb ik een goede score gehaald. Ik heb gedaan wat ik moest doen.’

Offers 

Na vijf jaar in het Vlaams Parlement en vijf jaar in de Kamer moet Smaers op zoek moet naar een nieuwe job. Ze is schepen van Sociale Zaken in Geel, maar de kale muren in haar bureau verraden dat ze hier de afgelopen jaren relatief weinig tijd doorbracht. Er prijken alleen twee schilderijen van inwoners uit het dagcentrum voor volwassenen met een handicap. Op haar prikbord hangt een tekening van haar zoontje.

‘Hoe je met een tegenslag omgaat, zegt veel over een persoon', zegt Smaers. ©SISKA VANDECASTEELE

‘Politiek is een microbe. De combinatie van een lokaal en een nationaal mandaat weegt op je privéleven. Ik heb offers gebracht. Ik stond nooit aan de schoolpoort en bracht haast geen enkele weekavond door met mijn zoontje. Net na het verlies vroeg ik me even af waarom ik dat allemaal heb gedaan.’

‘Dat al die offers tot niets leken te leiden, was wrang. Toch heb ik heel wat kunnen realiseren. We hebben het moederschapsverlof voor zelfstandigen uitgebreid, een vaderschapsverlof voor zelfstandigen ingevoerd en hun algemeen sociaal statuut kunnen verbeteren. Via de taxshift hebben we allerlei lastenverlagingen kunnen realiseren. Op die zaken heb ik gewogen en ben ik fier.’

‘Dat neemt niet weg dat het soms zwaar was. In het weekend ben ik altijd op pad. Dat moet ook. Als CD&V één les uit deze verkiezingen moet trekken, is het dat we meer oog moeten hebben voor onze lokale mensen. Zij geven dag in dag uit het beste van zichzelf. Als lokale politicus ben je ook een schietschijf. Als je te veel tijd in Brussel doorbrengt, riskeer je de aandacht daarvoor te verliezen.’

Aan de basis

Dat al die offers tot niets leken te leiden, was wrang. Toch heb ik heel wat kunnen realiseren.
Griet Smaers

Door even de knop om te schakelen voelde Smaers dat de politieke microbe nog altijd leeft. Als ondervoorzitter van de partij is ze lid van de twaalfkoppige werkgroep die de verkiezingsnederlaag van CD&V heeft geanalyseerd en de voorzittersverkiezingen voorbereidt.

Ze ziet haar schepenmandaat in Geel niet als een voltijdse job en is op zoek naar een nieuwe uitdaging. ‘Voor mijn nationale politieke carrière was ik advocate. Ik volg nu balieopleidingen om te zien of ik opnieuw die weg wil inslaan.’

‘Hoe je met een tegenslag omgaat, zegt veel over een persoon. Ik heb collega’s gezien die verbitterd reageerden. Zo zit ik niet in elkaar. Ik heb veel geluk in mijn leven. Soms moet je ook kunnen relativeren: het is máár politiek.’

Smaers is geen zichtbare ondervoorzitter. Toch sluit ze een eventuele kandidatuur voor het voorzitterschap niet uit. ‘Antwoord nooit nee, heeft een mentor me ooit toevertrouwd. Ik wil alle mogelijkheden met open geest beantwoorden. Hoe dan ook wil ik nog een grote rol in de partij spelen, maar misschien wel meer aan de basis. Daar wordt voor onze partij het verschil gemaakt.’

Lees verder

Advertentie
Advertentie