interview

Jan Peumans: 'Er is momenteel geen plaats voor fictie in mijn boekenkast'

©SISKA VANDECASTEELE

Oud-politicus Jan Peumans kiest voor het vuistdukke '25 jaar Vlaamse Beweging, 1914-1939' van Hendrik Elias.

Wat is Jan Peumans’ favoriete zwembadboek, een berghut- roman of een beach read? ‘Ik wist niet eens wat een beach read was’, zegt hij. ‘Ik moest het aan mijn vrouw vragen. Iets voor aan de kust, zei ze. Ik ben een merkwaardig boek aan het lezen: ‘25 jaar Vlaamse Beweging, 1914-1939’ van Hendrik Elias. Dat valt dik tegen voor op het strand. Maar het blijft toch heel boeiend.’

‘Alles wat ik lees, staat in het teken van mijn doctoraat. Ik lees en leer heel graag. Ik ben er elke dag mee bezig. Later hoop ik dat ze ‘doctor in de geschiedenis’ op mijn doodsprentje kunnen schrijven. Dat idee zit al langer in mijn knikker. Als ik het nu niet doe, doe ik het nooit.’

De hele zomer lang tippen ervaren lezers een boek.
Voor aan het zwembad. Of elders.

Peumans schrijft een doctoraat aan de Universiteit van Gent onder begeleiding van professor Bruno De Wever, de broer van N-VA-voorzitter Bart De Wever. ‘Het zal gaan over de geschiedenis van het Vlaams-nationalisme, meer specifiek in Limburg van 1945 tot 1975. Ik ben nu bezig aan onderzoek voor het eerste hoofdstuk, dat de geschiedenis van de Vlaamse beweging in Limburg in de 20ste eeuw beschrijft.’

‘Zo ben ik bij Elias uitgekomen. Hij heeft allesbehalve een mooie rol gespeeld tijdens de Tweede Wereldoorlog. Hij was de leider van het VNV (Vlaamsch Nationaal Verbond). Dat hij een levenslange gevangenisstraf kreeg voor collaboratie zegt genoeg. Maar hij was historicus van opleiding en hij heeft de geschiedenis van de Vlaamse beweging beschreven. Het zijn vier boeken van zo’n 200 pagina’s, een hele boterham. Als je daarin geïnteresseerd bent, kan ik hem zeker aanraden. Hij komt in alle literatuurlijsten terug.’

Voor Jan Peumans (N-VA), erevoorzitter van het Vlaams Parlement, is ‘25 jaar Vlaamse Beweging 1914-1939’ van Hendrik Elias een must-read omdat het op een unieke manier de geschiedenis van het Vlaams-nationalisme beschrijft.

Brengt Elias dan wel een objectieve verslaggeving, gezien zijn collaboratieverleden? ‘Natuurlijk ga ik niet akkoord met alles wat hij vertelt. Hij heeft bijvoorbeeld visies over activisme en het Vlaamse Front die je moet nuanceren. Daar waken historici over. Heeft hij ooit berouw getoond voor zijn daden? Dat weet ik niet. Het is voor mij belangrijk te weten wat de tijdsgeest van toen was.’

‘Ik lees niet alleen Elias. Ik heb ook ‘Politieke geschiedenis van België’ van Els Witte gelezen. Of ‘Een geschiedenis van België’ van Bruno De Wever. Of boeken over de werkliedenpartij in Limburg. Of over de ontstaansgeschiedenis van de socialisten, en de verzetsbeweging in België. Je moet het onderwerp vanuit alle mogelijke invalshoeken bekijken.’

Verzuipen

‘Het gevaar van zo’n doctoraat is dat je verzuipt in informatie en dat je onderzoek alle kanten op gaat. Daarom is de begeleiding van Bruno zo belangrijk. We skypen veel, zeker nu tijdens corona, om erop toe te zien dat ik het noorden niet kwijtraak. Sommige mensen noemen het geweldig moedig dat ik nog aan een doctoraat begin op mijn pensioenleeftijd. Zelfs Bruno zegt dat. Het doel is eerst slagen voor mijn doctoraat, en daarna mijn onderzoek in boekvorm uitbrengen.’

‘Er is momenteel dus geen plaats voor fictie in mijn boekenkast. Maar boven ligt toch een hele stapel klaar. ‘Wil’, bijvoorbeeld, de jongste van Jeroen Olyslaegers. Of ‘De bekeerlinge’ van Stefan Hertmans. Willem Elsschot lees ik ook heel graag. Maar dat zal nog even moeten wachten.’ Eerst dat doctoraat afwerken.

©SISKA VANDECASTEELE

H.J. Elias - 25 Jaar Vlaamse Beweging 1914-1939 - 1971, De Nederlandsche Boekhandel, 960 pagina’s

Lees verder

Advertentie
Advertentie