Arno Hintjens: 'Humor is ook een soort antidepressivum'

©BELGA

Voor zanger Arno Hintjens is 'Reasons to Stay Alive' van Matt Haig een must read omdat de auteur op een heel grappige en herkenbare manier over depressie schrijft.

‘Ik kan geen zwembadboek aanraden om de simpele reden dat je me nooit aan een zwembad zal vinden. Ik verveel me er dood. De laatste keer dat ik op vakantie was, hadden we een huisje gehuurd in Griekenland. Terwijl ik aan de rand van het zwembad zat, met mijn voeten in het water, dacht ik: ‘Arno, what the fuck are you doing here?’ Ik heb de dag erna een vlucht naar huis genomen.’

De zwembadboeken van De Tijd

Tot en met 24 augustus serveert De Tijd u 21 leestips voor aan het vakantiezwembad, u aanbevolen door een keur aan ervaren lezers.

Duik hier in de volledige lijst.

‘Hoewel het geen zwembadboek is, wil ik ‘Reasons to Stay Alive’ van Matt Haig aanraden. Haig zakte op zijn 24ste weg in een zware depressie. Zijn boek is het verhaal van hoe hij die donkere periode overwon. Een tijd geleden worstelde ikzelf met een depressie. Ik had geen idee van wat er gebeurde, ik had zoiets nog nooit meegemaakt. Dit boek heeft me geholpen. Mentale gezondheid is iets heel persoonlijks, maar Haig beschrijft hoe we vaak met dezelfde problemen geconfronteerd worden, en dat we het leven meer moeten relativeren. Het klinkt als een serieus boek, maar Haig slaagt erin zijn verhaal op een grappige manier te vertellen. Humor kan ook een soort antidepressivum zijn.’

‘Steeds meer mensen worstelen met depressieve gevoelens, of we komen er toch meer mee naar buiten. We zijn het slachtoffer van alle weelde die we hebben. Luxe is een bagage die we met ons meezeulen. We communiceren ook niet meer op dezelfde manier. Een groep mensen kan met elkaar aan tafel of op café zitten en via hun smartphone communiceren ze met de hele wereld, maar niet met elkaar. De wereld verandert snel. Het is soms moeilijk om het allemaal bij te houden. Dit soort boeken helpt je om mensen rond jou te begrijpen en doet je beseffen dat je niet alleen bent.’

‘Ik lees altijd in het Engels. Mijn vader deed dat vroeger ook. Zaterdag- en zondagnamiddag hield hij vrij om te lezen met klassieke muziek op de achtergrond. Ik las vroeger veel meer. In de jaren 70 was ik gefascineerd door ‘The Teachings of Don Juan’ van Carlos Castaneda en door de romans van Charles Bukowski. Een van weinige Nederlandstalige boeken die ik gelezen heb, is ‘Mieke Maaike’s obscene jeugd’ van Louis Paul Boon. Boon is voor mij de beste schrijver uit de Nederlandstalige letteren. Vroeger verschenen in het dagblad Vooruit zijn Boontjes, korte artikels waarin hij zijn visie op de actualiteit gaf. Je lachte je daar echt krom mee. Mijn probleem vandaag is dat ik vergeet welke boeken ik al gelezen heb. I’m a fucking old fart.’ 

Lees verder

Advertentie
Advertentie