‘We willen vooral geen kunst tonen over telecom'

De blikvanger: Panamarenko - Aero Pedalo nr. 9 ©Saskia Vanderstichele

Met 'Kunst op het werk' neemt De Tijd de kunstcollecties van bedrijven onder de loep. Vandaag: de 'Aero Pedalo nr. 9', die de hal van Proximus siert.

Dossier: Kunst op het werk

Met 'Kunst op het werk' neemt De Tijd een kijkje in de kunstcollectie van grote en bekende bedrijven. Wat hebben KPMG, Soudal en co. in hun collectie? 

Lees meer op de dossierpagina.

De kunstcollectie van de telecomoperator Proximus is onlosmakelijk verbonden met de Proximus-torens aan het Brusselse Noordstation. Proximus nam die torens in 1996 in gebruik. In dat jaar riep het ook de ‘Proximus Art Foundation’ in het leven. Kunst moest de gangen, aangekleed met nogal eentonig grijs marmer, opfleuren.

Wie de inkomhal van de Proximus-torens binnenloopt, treft meteen een van de topstukken van de collectie. Panamarenko maakte rond de millenniumwissel ‘Aero Pedalo nr. 9’, een vliegeraar wiens parachute de hele beeldentuin in de inkomhal overkoepelt. De vliegeraar nam net opnieuw zijn plaats in na restauratie.

Panamarenko

Panamarenko’s stuk is een van de populairste onder de werknemers, leerde Proximus uit een enquête. De collectie is in de eerste plaats ook bedoeld voor die werknemers, stelt coördinator Hans-Bart Van Impe. ‘Deze collectie is niet bedoeld als investering. Ze heeft als doel het personeel te inspireren. We steken ze niet weg, maar tonen zoveel we kunnen.’

Proximus-teams kunnen altijd een rondleiding aanvragen door de collectie, die nu al 600 stuks van 120 kunstenaars telt. Het valt op dat weinig stukken uit de collectie een link hebben met telecom. Een fotoreeks over de eerste versies van de gsm op de 27ste verdieping, waar het management zit, is een schaarse uitzondering. ‘We vermijden bewust elke relatie met telecom. Zoiets komt al snel als promo over.’

Fragiliteit

De telecomoperator ordent de werken in de torens volgens fragiliteit. Hoe breekbaarder, hoe hoger in de toren. Op de 26ste tot 28ste verdieping komen vooral het management, de raad van bestuur en eregasten. Er is minder passage. Minder breekbare werken hangen in de gangen of kantoren op lagere verdiepingen. De collectie bevat bewust ook veel fotografie. ‘Foto’s kun je achter glas steken’, aldus Van Impe.

Kunst moest de gangen van de Proximus-torens, met grijs eentonig marmer, opfleuren.

Het meest waardevolle stuk van de collectie hangt ook achter glas, maar helemaal op de gelijkvloerse verdieping, net na de inkomhal. Op ‘Mappa’ is een geweven wereldkaart te zien, van de kunstenaar Alighiero Boetti. De landen zijn telkens ingekleurd met de vlag van dat land. Boetti maakte verschillende versies van ‘Mappa’ in de jaren 80. ‘De kaarten evolueren mee met de politieke omwentelingen.’

Proximus zou trouwens Proximus niet zijn als het zijn kunst niet secuur beschermt met de hulp van technologie. De telecomoperator ontwikkelde een ‘Smart Art’-sensor, die de temperatuur, lichtinval, vochtigheid en eventuele impact detecteert. Zo is technologie, zelfs bij de kunstcollectie, nooit veraf.

Lees verder

Advertentie
Advertentie