portret

Emma Meesseman, Belgische uitblinkster in basketbalwalhalla

Met haar knalprestatie sleepte de 26-jarige West-Vlaamse Emma Meesseman haar team Washington Mystics over de streep naar de titel van de Amerikaanse basketballiga, de prestigieuste vrouwencompetitie in de mondiale sport.

Met haar rug naar de ring, van achter de driepuntlijn, van links, van rechts, zelfs onderhands: de 22 punten die Emma Meesseman donderdagnacht in de beslissende wedstrijd van de WNBA-finale scoorde, kwamen van overal. 

Na afloop werd Meesseman tot haar eigen verbazing uitgeroepen tot MVP, most valuable player, van de finales. Ze scoorde in vijf wedstrijden tegen Connecticut Sun gemiddeld 18 punten per match, plukte gemiddeld 4,6 rebounds en haalde een scoringspercentage van 57,1 procent. Ze is het belangrijkste puzzelstukje van het team, vindt haar coach. ‘Dat ben ik niet’, reageerde de 1,93 meter lange Meesseman. ‘Ik ben gewoon een speelster die haar ploeg heeft geholpen het kampioenschap te winnen.’

Tot de beste verkozen worden in het basketbalwalhalla Amerika kan je niet hoog genoeg inschatten, zegt Thomas Van Den Spiegel, een ex-topbasketter en vandaag de CEO van Flanders Classics. ‘Je mag haar gerust een van de beste tien speelsters ter wereld noemen. Ze kwam van de bank en bracht haar team soms in haar eentje terug van een achterstand, onder extreem hoge druk. Dan ben je mentaal ijzersterk.’ Of zoals ploegmaat Elena Della Donne zei: ‘Ze heeft ijs door haar aderen stromen.’ Zelfs megastar LeBron James schreeuwde zijn bewondering op Twitter uit.

Meesseman speelt als een nummer vier, een power forward in basketbaltaal. Ze speelt meestal in de buurt van de ring, maar niet eronder. Het is haar job om vanuit die positie punten te scoren en haar rechtstreekse tegenstandster te beletten hetzelfde te doen. Maar door haar technische capaciteiten en flexibiliteit heeft ze zowel offensief als defensief een heel breed arsenaal, zeggen kenners. Ze wijkt graag uit voor driepunters ver van de ring, wat heel moeilijk te bespelen is voor haar opponentes. ‘Haar sterkte is haar polyvalentie. Ze beschikt over alle wapens om gevaarlijk te zijn’, zegt Philip Mestdagh, de coach van de Belgian Cats, het nationale vrouwenteam.

Daden

Meesseman groeide op in Ieper en behoorde bij de jeugd al tot een sterke lichting van het geboortejaar 1993, zegt Mestdagh. De liefde voor de bal kwam niet van ver. Haar moeder Sonja Tankrey speelde op het hoogste niveau in België en werd speelster van het jaar in 1982. Meesseman ging al jong in de Franse competitie aan de slag. Daarna in de lucratieve Russische.

Ze beschikt over alle wapens om gevaarlijk te zijn.
Philip Mestdagh
Coach van de Belgian Cats

In 2013 werd ze gedraft voor de WNBA door de Mystics, haar allereerste stap in het geboorteland van het basketbal. Daar moest ze zich als blanke Vlaamse manifesteren in een compleet andere cultuur van atletes voor wie sport vaak een uitweg is uit een moeilijk leven. Bovendien speelt Meesseman met een hoorapparaat vanwege aangeboren gehoorproblemen. ‘Ze dwingt respect af met haar spel’, zegt Mestdagh. ‘Ze is geen leider met woorden, maar met daden.’

De WNBA is de vrouwelijke en kleinere versie van de mannelijke NBA, de vierde grootste sportcompetitie ter wereld. Er wordt gespeeld van mei tot oktober, net wanneer de mannen vakantie hebben. De budgetten liggen een pak lager, maar de beleving in de volle arena’s is nergens intenser dan in de VS. ‘Al is dat nog niet vertaald in een duurzaam rendabel commercieel model’, zegt Van Den Spiegel. De jaarinkomsten van de WNBA liggen rond de 70 miljoen dollar. Bij de NBA is dat meer dan 6 miljard.

Lonen

Het is de liga met het hoogste niveau ter wereld, maar niet met de hoogste lonen, en dat is voer voor hevige discussie. Zoals in andere Amerikaanse sportcompetities het geval is, zijn er strikte financiële regels en worden de salarissen, zeker voor jonge rookies, aan banden gelegd. Meesseman verdient 117.500 dollar (106.000 euro) per seizoen en zit daarmee bij de grootverdieners. Dat is schamel in vergelijking met wat de mannen op hun rekening zien verschijnen. Ter vergelijking: Kawhi Leonard, vorig seizoen net als Meesseman MVP in de finale, heeft een jaarloon van meer dan 23 miljoen dollar.

Het minimumsalaris voor een basketter in de NBA is bijna 900.000 dollar. Kim Mestdagh, de andere Belgische bij de Mystics, verdient 42.000 dollar. De speelsters kwamen daartegen in opstand, en willen hun arbeidsovereenkomst heronderhandelen.

Om echt te verdienen spelen toppers als Meesseman en eerder ook Ann Wauters twee seizoenen: in de zomer in de VS, en in de winter in Europa of Azië. Aangevuld met campagnes met de nationale ploeg en de Europese EuroLeague betekent dat basketbal zonder pauze. ‘Emma is nu al sinds de zomer van 2018 onafgebroken aan het spelen’, zegt Mestdagh. En er komt een belangrijk jaar aan, want begin 2020 proberen Meesseman en de Cats zich te plaatsen voor de Olympische Spelen van Tokio.

Valt haar nieuwe status als kampioen en MVP commercieel te verzilveren? ‘Op de transfermarkt wordt ze in ieder geval nog meer grof wild dan ze al was. Ze kan zelf kiezen voor welk team ze wil spelen. Maar grote deals binnenrijven als uithangbord van een merk, is wellicht minder vanzelfsprekend’, zegt Van Den Spiegel. ‘Of toch niet op de enorme Amerikaanse markt. Daar zullen eigen sterren altijd een streepje voor hebben als het aankomt op vette sponsorcontracten van grote bedrijven.’

Lees verder

Advertentie
Advertentie