Nergens zonder weg in Bachte-Maria-Leerne

©Rik Van Puymbroeck

Verdwalend in eigen land kijkt Rik Van Puymbroeck deze zomer naar wat verwondert en soms overdondert.

BACHTE-MARIA-LEERNE. Waarom iets in de herinnering blijft, is een raadsel. Ergens in de jaren 70 toonde oma een artikel uit de krant. Een cursiefje, toen bestond dat nog, over bijna-buurdorp Bachte-Maria-Leerne. Ze vond het versje grappig: ‘Bachte, zeven huizen en een kirke, es achte.’ Als je in de buurt bent, denk je aan dat versje. Aan dat kleine dorp. Aan oma zelf.
In de hoofdstraat wijst een pijl naar Bachte-Grot en hoewel de grot plaatsmaakte voor een gebouw is er aan aanbidding geen gebrek. De openluchtviering van 15 augustus moest worden geannuleerd - ‘jammer, maar het is een wijze maatregel’ -, maar de gelovige is welkom. ‘De deurklinken zullen regelmatig ontsmet worden.’ Tot 20 uur. Dan sluit een wat oudere vrijwilligster het hek.
Binnen beneemt de warmte van kaarsen je de adem. Er hangen bordjes met ‘dank om een bekomen gunst’ en ‘bedanking aan O.L.V. om verscheidene bekomen genezingen’. Er zijn woorden die je vergat en ‘bekomen’ is er zo een. Alweer een herinnering bij. In Bachte. Zeven huizen en een kirke, es achte.

Lees verder

Advertentie
Advertentie