Nergens zonder weg in Betekom

Verdwalend in eigen land kijkt Rik Van Puymbroeck naar wat verwondert en soms overdondert.

De spandoeken voor de zorg verdwenen uit de straten en al lang geleden schreven we dat de witte lakens ondertussen binnengehaald waren, gewassen en gestreken en opgeplooid. Dat we er opnieuw in sliepen. Het applaus viel stil en niemand gaat om 8 uur ’s avonds voor zijn deur nog saxofoon spelen. Coronamoe zijn we al een tijdje en dankbaar veel minder.

Maar niet in Betekom. Een collega had het bord zien staan en hij schreef: ‘Het ziet er een hogere boodschap uit. Misschien is het dat ook.’ De foto is van 30 maart, de stand van de zon zal in de vooravond nu wel anders zijn, maar inhakend op 1 mei hielden we haar bij tot nu. Een boodschap voor de Dag van de Arbeid: ‘Alle werkende mensen, bedankt.’ Al zal wie in de horeca werkt, dit met pijn in het hart lezen. 1 mei zou de Dag van de Hernieuwde Arbeid zijn. Zou.

Auto’s razen er voorbij en op een dag verdwijnt het bord. Maar nu nog niet. Iemand was attent, iemand dacht aan een ander, iemand stak er tijd in. Dat moest niet, maar het gebeurde wel. Deugddoend zonnetje dit.

Lees verder

Advertentie
Advertentie
Advertentie