Nergens zonder weg in Borgloon

Nergens zonder weg in Borgloon. ©Rik Van Puymbroeck

Verdwalend in eigen land kijkt Rik Van Puymbroeck naar wat verwondert en soms overdondert.

BORGLOON. Aan Israel Kamakawiwo'ole denk je niet als je in Borgloon omhoogkijkt en plots die boog aan een hemel ziet. Het heeft hard geregend, het regent nog, maar aan de andere kant laat de zon vermoeden dat het lente is. Eerlijk? Van Israel Kamakawiwo'ole hadden we nog nooit gehoord, maar door dat liedje ‘Somewhere over the rainbow’ te zoeken, verscheen hij. Enorme man, ukelele, zachte stem.

Naar sommige fenomenen kijk je elke keer. Naar de volle maan, magisch want op hetzelfde moment te zien in Merelbeke en in Kaapstad. Als je in de file voor de aansluiting van de E40 met de ring van Brussel staat en onder een landingsroute voor Zaventem kijk je telkens met verwondering als een vliegtuig over al die auto’s lijkt te scheren. Verse sneeuw is nog zoiets. En een regenboog. Het went nooit.

Natuurlijk komen ze alleen met regen en rillend op die pas geopende terrassen voel je mee met de mensen van de horeca. Laat het nu maar warm worden. Dorstig weer. Dat lichtspel aan de hemel liever in hun glas: tijd voor een Rainbow Paradise Cocktail.

Lees verder

Advertentie
Advertentie
Advertentie