Nergens zonder weg in de wolken

Nergens zonder weg in de wolken. ©Rik Van Puymbroeck

Verdwalend in eigen land kijkt Rik Van Puymbroeck deze zomer naar wat verwondert en soms overdondert.

WOLKEN. Het is geen dorp, wie woont nu ook in de wolken? De kunstenaar die ze wilde meten, viel er ooit af, maar Magritte schilderde ze zo mooi dat niemand hem nog overtrof. Er zijn veel boeken over geschreven en de hele zomer lang schoven ze voorbij. Ze leken te liggen, maar ze hingen. Soms waren ze gestapeld. Ergens onderweg of zomaar achter het prachtigste breedbeeldscherm ter wereld, je eigen raam.
Mocht je, met Paolo Giordano, de hemel kunnen verslinden dan lepelde je dit wolkje uit. Schepje voor schepje. Je zou er lang mee bezig zijn, maar stel je ze voor als slagroom op je verjaardagstaart. Zou dat geen feest zijn? Blij als een kind, dat je toch altijd blijft, hoe hoog de jaren ook klimmen.
Zijn wolken van alle seizoenen? Jazeker, maar met de blauwe hemel zijn ze het mooist en de voorbije zomermaanden liepen ’s avonds Instagram-accounts vol oranje hemels en laatste wolkenstrepen. Clichés kunnen prachtig blijven en vergeet ze niet als het straks gaat regenen en alles weer grijs en grauw kleurt. Al is dat een tegenspraak.

Lees verder

Advertentie
Advertentie