Advertentie

Nergens zonder weg in Drogenbos

Nergens zonder weg in Drogenbos. ©Rik Van Puymbroeck

Verdwalend in eigen land kijkt Rik Van Puymbroeck naar wat verwondert en soms overdondert.

DROGENBOS. Waar de trein rijdt, is het nog Vorst. Het uitzicht is op Drogenbos, je kan discussiƫren: zijn we in Vorst of zijn we in Drogenbos? Je oog bevindt zich ergens, maar het ziet verder. Het is een treinraam met uitzicht op de laatste vooravond van de zomer. Parijs wacht, daar zal het bijna donker zijn, de laatste zon zie je dus hier. Drogenbos dan maar. We houden Vorst voor als het vriest.

Zou, wie in de buurt woont, het nog zien? Je wordt wakker, trekt je gordijnen opzij en dit is je uitzicht. Men zegt dat alles went. Dat je die trein niet meer hoort als hij al jaren langs je huis dendert. Idem voor wie onder de brug van een autosnelweg woont. Men zegt dat je de geur van de varkens niet meer ruikt, als je lang in de buurt van een stal woont.

Zou ook schoonheid wennen? Zie je het landschap, sinds eeuwen onaangeroerd, niet meer dat je huis in de Franse heuvels omringt? Worden de bomen in je tuin ooit gewoon een verre groene muur? Zie je de kleur van de ogen van je geliefde, waar je ooit in verdronk, op een dag niet meer?

Lees verder

Advertentie
Advertentie
Advertentie
Advertentie