Nergens zonder weg in Gent

Nergens zonder weg in Gent.

Verdwalend in eigen land kijkt Rik Van Puymbroeck deze zomer naar wat verwondert en soms overdondert.

GENT. In het wazige van de tweede zomeravond, de snelheid, het korte moment van handelen en het inzoomen, stoomt een man het wegdek dicht. Het is vier minuten over 11, de werkdag zit er al lang op, maar niet voor hem. Niet voor iedereen. Voor de rode lichten staan we stil, in ons hoofd veel te weinig. Hij doet dat nochtans voor ons. Dat zit overigens mooi in de dubbele vertaling van het beroep. Straatwerker. Ze doen dit allebei voor ons. Hij voor het asfalt en de grond onder onze wielen, zij voor de hoekstenen en de grond onder onze voeten. Er zijn geen uren.

Zoveel woorden beginnen met straat. Straatrat. Straatloper. Straatprotest. Straatarm. Straatracen. Straatgeweld. Straatwacht. Straatmadeliefje. Straatlicht. Straatbendes. Straatkoers. Straathond. Straatstenen. Straatfeest. Soms sprankelen ze, soms zijn de woorden stille getuigen van spijtige histories. En dit is een straatfoto. Van een man die 's avonds aan de straat werkt. Ooit zei iemand dat de straat de universiteit van de journalistiek is. Goed voor straatwijsheid.

Lees verder

Advertentie
Advertentie