Nergens zonder weg in Gent

Nergens zonder weg in Gent. ©Rik Van Puymbroeck

Verdwalend in eigen land kijkt Rik Van Puymbroeck deze zomer naar wat verwondert en soms overdondert.

GENT. De tijd at één letter op, je vraagt je af hoe, zou dat door weer en wind zijn? Of door een slecht moment van de letterzetter die nochtans, lang geleden, prachtig werk afleverde. Met woorden die ingebed werden in die getegelde gevel, door regen en storm gecraqueleerd. Jaren 30? Van zonenummers was nog geen sprake: 128.76 en Jules Blyau nam op. Of Jules' vrouw, vermoedelijk Van Vooren, want Jules was altijd onderweg met ‘alle slach van vervoer en verhuizingen’.
Jules Blyau Van Vooren huisde in Prinsenhof, waar de Sanderswal op uitkomt, en die straat kun je niet kan lezen zonder Wim De Craene over Rozane te horen zingen. Zo heette ze niet echt, een mooi verhaal in Knack vertelde onlangs dat de zanger dat lied schreef voor Chris Thys. De naam van de straat was Prinsenhof, de straat waarin ze woonde, de straat met haar gelaat.
Ook dat is voorbij. Ze verliet de straat, de zanger is lang dood en dat zal ook Jules Blyau Van Vooren zijn. Er is alleen nog het lied en er zijn alleen nog de letters. Op die ene na. De ‘e’ van eeuwig.

Lees verder

Advertentie
Advertentie