Nergens zonder weg in Héron

Nergens zonder weg in Héron. ©Rik Van Puymbroeck

Verdwalend in eigen land kijkt Rik Van Puymbroeck deze zomer naar wat verwondert en soms overdondert.

HÉRON. Intussen zijn alle witte lakens binnengehaald, gewassen en opgeplooid in de kast gelegd, waar ze wachten op nieuwe nachten. Het applaus is weg. Dat was niet vol te houden, hoezeer zij dat wel doen. Helden blijven helden.

Elke dag wast Pascale Anciaux al haar beschermende pakken op 60 graden. Die draagt ze over een schort. Verder: handschoenen, FFP2-mondmasker, chirurgisch mondmasker, faceshield, bril en haarmutsje. Dat laatste noemt ze een ‘charlotte’. ‘Na elke patiënt verwissel ik alles’, zegt de tandarts met een praktijk in Bierwart. ‘Ik ontsmet alles tussen twee behandelingen. Dat betekent dat ik op een voormiddag vier patiënten kan doen. Ik wil niet dat in mijn praktijk iemand besmet geraakt. Maar het is echt zwaar. Ik krijg amper zuurstof.’

Waar ze woont, werd ze geboren. In de Rue des Mésanges in Héron. Dat zijn twee vogels. Alles veranderde, zelfs in dit dorp, dat volgens haar een slaapdorp werd. Of ze nog lang blijft, weet ze niet. Als corona blijft, weet ze het wel. Dan stopt ze. Genoeg risico’s. Genoeg gewassen.

Lees verder

Advertentie
Advertentie