Nergens zonder weg in Heuvelland

Nergens zonder weg in Heuvelland. ©Rik Van Puymbroeck

Verdwalend in eigen land kijkt Rik Van Puymbroeck naar wat verwondert en soms overdondert

HEUVELLAND. Ook al is het jachtseizoen volop aan de gang, de voorjaarse berenjacht is nu wel afgesloten. Voor ramen en deuren zie je ze nog soms, maar welk kind trekt al sinds april dag na dag de straat op om al die teddyberen te turven? Er is een grens aan de spanning en voor kindjes was die al in mei bereikt. Het was zoals met de witte lakens. We hingen ze uit en nu zijn ze weg. Al lang geen avondlijk applaus meer gehoord of zingende, vioolspelende of trompettende buren. Life goes on.

Het werd zomer en herfst en plots wandel je door een West-Vlaams bos, niet eens dicht bij de bewoonde wereld of zelfs een huis, en daar zit deze ijsbeer dan. Op een stoel. Te kijken naar niets, hopend meegeteld te worden als zo’n kind passeerde.

Het is mogelijk dat hij compleet vergeten werd. Toen, later en nu. Dat hij zielig op dat stoeltje zal blijven zitten, als getuige van een koud jaar dat we warm probeerden te maken. Maar hij klaagt niet. Niet omdat niemand hem nog ziet, niet vanwege de koude. Zo’n teddy gaat niet gauw ijsberen.

Lees verder

Advertentie
Advertentie