Nergens zonder weg in Heverlee

Nergens zonder weg in Heverlee.

Verdwalend in eigen land kijkt Rik Van Puymbroeck deze zomer naar wat verwondert en soms overdondert.

HEVERLEE. In de straat waar we als dromend kind wereldkampioen wielrennen werden, staat het bord nog altijd. 'Voor onze kinderen rijdt voorzichtig', vorige zondag nog gezien op Vaderdag. We krasten een 'v' voor rijdt, aan -dt deden we niet mee. Lachen. In deze straat, gepasseerd lang na die jongensdromen, staan er drie. 'Vaart minderen spaart kinderen', lees je. Verderop in een struik: 'Wie rustig gaat mag door deze straat'. Dan dit plakkaat met een raad. Er is nagedacht over letterzetting en woorden: 'Wij zijn niet groot rij ons niet dood.' Misschien staat het alleen hier.

Lugubere leuze, vreemde poëzie, nog wel in een straat die naar een dichter is genoemd. Een laan beter: de Jos De Haeslaan. Niet al te groot oeuvre, in 1974 gestorven, pas 54. Hem hier citeren, zou zonde zijn. Snijd je verzen uit een gedicht, dan snijd je vlees uit het lichaam. De laan zag hij nooit, het is er wel rustig en de zon kan er 's avonds zo mooi schijnen. Wie de teksten op de borden verzon, zullen we nooit weten. Nog kleiner oeuvre. Wel op rijm.

Lees verder

Advertentie
Advertentie