Nergens zonder weg in Holsbeek

©Rik Van Puymbroeck

Verdwalend in eigen land kijkt Rik Van Puymbroeck naar wat verwondert en soms overdondert.

HOLSBEEK. Al vaker vroeg je je het af. Wat gaat er van onze huizen worden als wij hier niet meer wonen? Wie zal al die bungalows bewonen, de zo typische jaren 70-woningen, al die fermettes, de huizen in snelbouwstenen, de villaatjes in verkavelingen? Nieuwe generaties, nieuwe goestingen toch.

Maar alles komt terug en voor alles is er een oplossing. Bouwen we niet, dan verbouwen we wel. Een lichtstraat erbij, nieuwe crepi, een dakkapel die moet wijken voor zonnepanelen, afbreken maakt bijbouwen mogelijk. We maken er wel onze nest van.

Onderweg in dat traject zie je de ingrepen. Voorlopig mag de deur blijven, of toch het deurgat. De ramen boven waren te smal of te hoog. Kwam er te veel licht binnen? Beneden corrigeert de nieuwe de oude architect: beter twee kleinere kijkgaten dan één en de auto mag straks onder een carport.

Naar de plannen binnen kun je enkel raden. De ‘schone plaats’ wordt misschien bureau. Waar de garage was, wordt straks wellicht gekookt. Of gaan de kinderen spelen.

Rest nog één vraag: wanneer mag de poort eruit?

Lees verder

Advertentie
Advertentie