Nergens zonder weg in Kortrijk

Nergens zonder weg in Kortrijk. ©Rik Van Puymbroeck

Verdwalend in eigen land kijkt Rik Van Puymbroeck naar wat verwondert en soms overdondert.

KORTRIJK. Een café in Gent heette Dixie, den Dixie eigenlijk, maar wie spreekt daar nog over? Dé Dixie werd Dansercoer en deze week verdween hij. Een man die geschiedenis schreef en nog heel lang niet vergeten wordt. Dat zal ook met Paula Sémer zo zijn. Niemand blijft eeuwig, maar er zijn mensen die generaties en tijdperken overleven.

Dag op dag 30 jaar geleden werd in Kortrijk een eerstesteenlegging verankerd. Met deze hulde en erop de naam van gemeenschapsminister Louis Waltniel. De burgemeester heette Antoon Sansen. Waltniel overleed tien jaar later, mijnheer Sansen is vandaag 88. Hoe vaak liep hij langs dit gebouw en keek hij stiekem even naar zijn eigen naam? Hoe vaak sloeg dat hart sneller? Word je dat eigenlijk gewoon, die kleine of grote roem? Kijkt Eddy Merckx nog op als hij zijn naam ergens ziet staan?

Roem kan eeuwig zijn of soms voorbijgaan. Iemand had er geen boodschap aan. Je voelt ergernis over vuilnis op foute dagen. Over papier, karton en blauwe zakken. 30 jaar na 10 juni 1991: tijd voor de realiteit.

Lees verder

Advertentie
Advertentie
Advertentie