Nergens zonder weg in Leuven

Nergens zonder weg in Leuven. ©Rik Van Puymbroeck

Verdwalend in eigen land kijkt Rik Van Puymbroeck naar wat verwondert en soms overdondert.

LEUVEN. Net voordien rustten ze nog even. Wie weet van waar de twee mannen al kwamen en ze moesten de Sint-Antoniusberg nog op. Dus zetten ze het bed even neer op het Damiaanplein, praatten wat, strekten de handen voor de deur van de kerk. In de crypte van de kerk ligt de heilige naar wie het plein vernoemd is. Op één hand na. Die verhuisde weer naar Molokaï. Pater Damiaan heeft eigenlijk twee graven.

Toen begon de klim naar boven. Voetje voor voetje, de een in anorak, de ander in werkpak. Zachtjes omhoog tegen de gevel met rolluiken vol afgebladderde verf. Het was zaterdagochtend, de zon scheen overdadig en zij deden dit goede werk. Wie er ooit in dit bed lag, weten alleen zij. Wie erin gaat liggen ook. Wat ze doen, is vast en zeker een werk van barmhartigheid. Misschien herbergen ze een vreemdeling. Of verzorgen ze een zieke.

Zo word je toch stil terwijl je zelf op zoek was naar kranten, koffie en wat boeken. Geen funshoppen want 'essentieel'. Toch. Iets meer essentieels dan een bed opmaken voor een ander valt amper te bedenken.

Lees verder

Advertentie
Advertentie