Nergens zonder weg in Maldegem

Nergens zonder weg in Maldegem. ©Rik Van Puymbroeck

Verdwalend in eigen land kijkt Rik Van Puymbroeck deze zomer naar wat verwondert en soms overdondert.

MALDEGEM. Je zou dit een stilleven kunnen noemen, maar hier wordt het leven herdacht. Het gaat om de dood van een jongeman, hij heette Michaël, hij werd 19. Op de 24ste dag in mei van 2010 eindigde wat op 29 augustus 1991 begon. Vermoedelijk hier. Waar dat bord met zijn foto staat en twee engeltjes tussen witte keien waken. De stille straat in Maldegem is rustig. Hoe hier wat gebeurd is, weet je niet.

Sommige wegen dragen littekens. In de vorm van kruisjes, een paar stenen, bloemen en kaarsen wordt gedacht aan wie alleen nog op de foto lacht. Zo worden die wegen zelf littekens. Strepen en streepjes die als een incisie op de kaart de wereld versnelling gaven en zo naar het afscheid voerden. In Maldegem, in Genk, in Bastenaken, in Heist-aan-Zee.

Ondertussen blijven auto’s voorbij vlammen, want alleen voor wie Michaël kende, is dit elke dag een plek om bij stil te staan. Elke dag een beetje Allerheiligen. Of het nu 24 mei, 29 augustus of 1 november is. Nog elke dag stort hun wereld een beetje in. Ook op 11 september.

Lees verder

Advertentie
Advertentie