Advertentie

Nergens zonder weg in Melkouwen

©Rik Van Puymbroeck

Verdwalend in eigen land kijkt Rik Van Puymbroeck naar wat verwondert en soms overdondert.

De stem zegt: ‘De volgende halte is Melkouwen.' Je kijkt naar buiten en volgt de opeenvolging van bosjes, huizen, vijvers, duivenkoten en verlaten boerenkarren en dan verschijnt inderdaad het bord. Melkouwen bestaat dus echt. Er is 4G, er rijden auto’s, de wegen zijn verhard, er wonen mensen. Zoals in Hambos, Wolfstee en Vijfhuizen.

Vroeger, tot in 1984, stopte de trein ook in het station Halewijn, vereeuwigd in Erwin Mortiers debuutroman ‘Marcel’: ‘De grootvader trok zijn schouders op en ging weer op in het landschap. De grootmoeder blikte me aan en sprak zonder geluid te maken ‘Halewijn’, en knipoogde.’ Discussie gesloten over welk dorp de trein gepasseerd was onderweg naar Gent.

Misschien speelt Melkouwen ook wel een rolletje in de literatuurgeschiedenis, maar veel vind je verder niet over de halte. Dat het een gehuchtje is (let op het verkleinwoord, nog kleiner dan een gehucht dus), een kleine woonkern in het zuidoostelijke deel van Berlaar. Dat is Melkouwen. Mooie naam.

Al had Berlaar-Zuid dus blijkbaar ook gekund.

Lees verder

Advertentie
Advertentie
Advertentie
Advertentie