Nergens zonder weg in Moen

©Rik Van Puymbroeck

Verdwalend in eigen land kijkt Rik Van Puymbroeck naar wat verwondert en soms overdondert.

MOEN. Niets is ver in Moen, want groot is Moen niet. Dus wandelend vanop deze parkeerplaats aan het sportcentrum is het allicht maar even tot aan de Sint-Eligiuskerk of tot aan de Sint-Pietersophaalbrug, volgens de West-Vlaamse Wikipedia-pagina ‘e klin uphoalbrugsjen wa da ter veel kinders ulder komunie fotos loatn trekkn of wa da ter vele trouwfotos wordn gemoakt'. Elders kun je ‘lanks de voart schône wandlingsjes moaken en ne kêe me jen vélo tertn langs t joagpad'.

Of er veel nazi’s in Moen passeerden, vind je niet zomaar. Maar als ze er waren, moet het lokale dialect vanzelf een afweermechanisme geweest zijn. Ze moeten er niets van begrepen hebben. Dat ook vandaag nog iemand een hartenkreet op een elektriciteitskastje zette, zegt misschien iets over de tijd. Niet in Moen, vredig bij Zwevegem, wel in de wereld.

Het is een klein dorp en je moet al die parking opdraaien en uiterst rechts goed kijken om dit te zien. Dus: wie ziet dit nu? Maar laat het kleine protest niet minder waardevol zijn. Raus? Schoner in vertaling: ‘Buutn!’

Lees verder

Advertentie
Advertentie
Advertentie