Nergens zonder weg in Moorslede

©Rik Van Puymbroeck

Verdwalend in eigen land kijkt Rik Van Puymbroeck naar wat verwondert en soms overdondert.

MOORSLEDE. De holste omschrijving voor de Ronde van Vlaanderen is dat ze ‘de hoogmis van het wielerjaar’ is. Net eronder: ‘Vlaanderens mooiste’. Laat het toch zo. De Ronde van Vlaanderen is een prachtkoers, jazeker, maar de koers is helemaal niet van ons, en die katholieke kerktorenmentaliteit is een belediging.

Neemt niet weg dat alle wielrijders klaar willen zijn. Dit is het moment voor de laatste loodjes. De juiste bandenspanning testen, de ketting smeren, de remblokjes controleren, de versnellingen proberen. Vooral de benen. Zie hem fietsen en hoor. Henny Vrienten zingt: ‘Hij kijkt vooruit, ziet niets. Hij denkt niet na, hij fietst. Al doen zijn benen pijn, hij moet de snelste zijn. Ze halen nooit meer in. Hij denkt: verdomd: ik win!’ Zijn broek heeft een oud zeemvel, de fiets is van Battaglin, hij vermagerde nadat hij 20 jaar geleden dat truitje van Pattyn kreeg en hij koestert zijn Mapei-petje. Kijk naar die kousjes en dan naar zijn benen. Er staat spanning op de kuiten.

Nog één week. Michel en José, schrijf hem maar op.

Lees verder

Advertentie
Advertentie