Nergens zonder weg in Onkerzele

Nergens zonder weg in Onkerzele. ©Rik Van Puymbroeck

Verdwalend in eigen land kijkt Rik Van Puymbroeck deze zomer naar wat verwondert en soms overdondert.

ONKERZELE. De gevel lijkt nog niet zo lang geleden gepaarswit, de dug-out oogt nog proper, er is frifi: van Peter in café Sport-Echo mag het nieuwe voetbalseizoen beginnen. Al zit in de naam de weergalm van lang voorbije successen en hangt boven de deur, wat je hier niet ziet, een bord van Vieux-Temps. De tijden van Van Himst, van Scifo, van Kompany-de-jongere.

Wat voetbal mooi maakt, is de eeuwige liefde. Als je club het zwaar heeft, stopt je hart niet met kloppen. Desnoods blijf je weg uit het stadion, je kan het niet meer aanzien, je ergert je kapot. Maar spelen ze, dan hang je aan de radio, of je gaat bij Peter op groot scherm kijken en dan bid je, vloek je en voel je: ‘Allez les mauves.’ Je kan van man of vrouw veranderen, maar van club? Dat bloed blijft paars-wit. Of rood-wit. Geel-zwart. Blauw-wit. Zeker blauw-zwart.

‘Mens sana in corpore sano’ staat op het schild, maar op deze maandagochtend wordt hier geen Palm vergoten. Sport-Echo is zelfs gesloten. Nog meer pech: kijk naar de poes en tel in haar schaduw haar poten.

Lees verder

Advertentie
Advertentie