Nergens zonder weg in Overboelare

Nergens zonder weg in Overboelare. ©Rik Van Puymbroeck

Verdwalend in eigen land kijkt Rik Van Puymbroeck naar wat verwondert en soms overdondert.

OVERBOELARE. Voorjaar 2020 kende z’n eigen bankencrisis, want niemand mocht erop zitten. Ze werden afgeplakt met politielint en wie even ging zitten, riskeerde een boete. De burgemeester die die coronamaatregel publiekelijk in vraag stelde en erop ging poseren, moest later toch op de blaren zitten.

Niets symboliseert rust zo goed als de bank. Het bankje. De rust der wandelaars, ja, dat is goed gezien. Hoeveel beentjes zouden vanop dit bankje al gebengeld hebben? Hoeveel zitvlakken hebben hier gezeten? Hoeveel ruggen werden geruggensteund? Wie moe is, vindt op ideale hoogte verdiende verpozing. Ze zijn per definitie van niemand en van iedereen. Wie er als eerste zit, heeft voorrang van rust.

Deze bank is een grensgeval. Een taalgrensgeval. Je zit erop in Overboelare, maar je kijkt naar Deux-Acren. Zo zie je het glooiende Vlaamse landschap geruisloos Wallonië worden. De wandelaar pauzeert er nog even voor hij 'promeneur' wordt. Alleen als hij of zij er een selfie maakt, verandert er weinig. Dan blijft de poseur een poseur.

Lees verder

Advertentie
Advertentie