Nergens zonder weg in Rijkhoven

Nergens zonder weg in Rijkhoven. ©Rik Van Puymbroeck

Verdwalend in eigen land kijkt Rik Van Puymbroeck naar wat verwondert en soms overdondert.

RIJKHOVEN. Het lied van Jan De Wilde kan weer een jaar in de kast, de eerste sneeuw is dit niet meer, nu regeren de regels van Herman De Coninck: ‘Zolang er sneeuw is, is er hoop.’ Wie wat meer moeite wil doen, leest in deze dagen ‘Sneeuw’ van de Turkse schrijver Orhan Pamuk. Dat boek speelt zich af in Kars en ‘kar’ is het Turks voor sneeuw. Nergens valt ze mooier.

De dichter had gelijk. Winterse bomen zonder bladeren laten meer licht door en als er dan sneeuw ligt - of hangt, want de mooiste lucht is sneeuwlucht - geeft die helderheid een ander zicht. Inzicht, schreef hij. Dat kunnen we wel gebruiken en in dit landschap in Rijkhoven, vooral bekend van Alden Biesen, maar waar ook mensen wonen (dit is geen openluchtmuseum, wel een openlichtmuseum), kijk je toch vooruit.

Er is alleen die prikkeldraad. Je ziet 'm zo vaak als het over Auschwitz, Dachau of Bergen-Belsen gaat. Dan kijk je weer om en komt de sneeuw van een andere schrijver dichterbij. Achterberg: ‘Zou er nog tijding wezen, ginter?’

Daar was de hoop vooral ellende.

Lees verder

Advertentie
Advertentie
Advertentie