Advertentie

Nergens zonder weg in Sint-Joris-Winge

©Rik Van Puymbroeck

Verdwalend in eigen land kijkt Rik Van Puymbroeck naar wat verwondert en soms overdondert.

SINT-JORIS-WINGE. Zoals je als kind treurde toen je verjaardag voorbij was (‘alweer 364 dagen wachten tot de volgende keer’), zo ga je nu droef slapen op de avond van 20 september. De zomer is dan voorbij, zelfs al was het er geen en ook al weet je dat de nazomer nog mooi kan zijn. De kleuren van de herfst zijn prachtig en de zon kan er heerlijk in schijnen. Maar wat verdrietig maakt, is de warmte die wegvalt. En de vroege avonden.

Strijden helpt niet. Je haalt nog wat hoop uit de maïs op het veld, maar ook die verliest straks het gevecht met de maaier. September, hooguit oktober: weg. Zo stilaan doet iedereen de deur dicht, zet de verwarming aan en voor je het weet, knipt men de kerstverlichting aan. Er zijn mensen die daar naar uitkijken.

Zondagavond was de maan nog niet vol om 21.56 uur. Dat was ze wel vannacht. Hier en, op hetzelfde moment, in pakweg Zuid-Afrika. We zagen hetzelfde en dat was alweer wonderbaarlijk. Alleen begon bij hen de lente. Bij ons de herfst. Nu al. Lichtpuntje: over drie maanden worden de dagen langer.

Lees verder

Advertentie
Advertentie
Advertentie
Advertentie