Nergens zonder weg in Sint-Katelijne-Waver

Nergens zonder weg in Sint-Katelijne-Waver. ©Rik Van Puymbroeck

Verdwalend in eigen land kijkt Rik Van Puymbroeck deze zomer naar wat verwondert en soms overdondert.

SINT-KATELIJNE-WAVER. Bijzonder aan bruggen en wegenwerken is de organisatie. Op een dag wordt beslist dat dit aangelegd moet worden in Sint-Katelijne-Waver en wie er daarna regelmatig passeert, ziet de evoluties van elke dag. Je kijkt elke keer, vanuit de file, met bewondering toe. Er rijdt een vrachtwagen met zand aan, een werkman slaat een paaltje in de grond, iemand last een staaf. Daar is weer een vrachtwagen en een man met een schop. Ergens op een plan staat dat allemaal, en plots, maanden later, zijn al die stukjes werk een brug geworden. Slimme mensen heb je daarvoor nodig.

Wij rijden erop of eronder en denken later nooit meer aan die werkman. Alles is gewoon geworden, wat op het plan stond, is een project en uiteindelijk is het de weg naar werk of woonst. Alleen de brug zelf zal veranderen. Deze moet gloednieuw zijn, zo zonder graffiti nog. Ze kunnen immers razendsnel zijn. Soms volstaat de eerste nacht om er een kleurboek van te maken. Dat kan mooi zijn, met letters en portretten, maar vaak ook zonde. Niet iedereen is Banksy.

Lees verder

Advertentie
Advertentie