Nergens zonder weg in Sleidinge

Nergens zonder weg in Sleidinge. ©Rik Van Puymbroeck

Verdwalend in eigen land kijkt Rik Van Puymbroeck naar wat verwondert en soms overdondert.

SLEIDINGE. ’s Avonds neuriede iemand dat liedje van Noir Désir, zelf zetten we de versie van Sophie Hunger op. Ze zingt het breekbaarder dan Bertrand Cantat en uit zijn mond klinkt ‘Le vent nous portera’ toch wat wrang. De volgende dag stond de wind verkeerd voor de foto, maar voor de fietsers was het heerlijk. Aangedreven, maar ook zelf trappend, de stoet geopend en gesloten door twee gele hesjes, de wind nam ze mee: ils n’avaient pas peur de la route.

Het was de dag voor 21 juli en bij Al Kontent in Sleidinge koos niemand partij. De Vlaamse vlag stond er nog, de Belgische vlag stond er al. Of nog: op meer plekken is ze na Euro 2020 niet binnengehaald. Een beetje tegen beter weten in. Uit ongeloof. Omdat we het niet willen aanvaarden.

Ze kan voor zo veel redenen wapperen. Gisteren voor de koning, eventueel halfstok voor wat vorige week gebeurde of hoog in de lucht voor de nieuwe koning. Hij rijdt zelfs al in de driekleur en misschien hijsen ze ze zaterdag wel omhoog in Japan. Dan zijn we toch weer Belgen en is alleman content.

Lees verder

Advertentie
Advertentie
Advertentie