Nergens zonder weg in Waver

Nergens zonder weg in Waver.

Verdwalend in eigen land kijkt Rik Van Puymbroeck deze zomer naar wat verwondert en soms overdondert.

WAVER. Twee verkoopsters, aan de overkant van de straat, trekken het rolluik van hun winkel naar beneden en praten nog even na. Het is avond in Waver, het gouden uur met dat prachtige licht net voor wat ze zo mooi 'entre chien et loup' noemen. Dan stappen ze weg en zeggen nu wat ze anders doen: ‘Allez bisou.’

Wij waren altijd wat afstandelijker, je hoorde het ’s morgens zelfs op deze redactie die grenzeloos overgaat naar die van L’Echo. Vlamingen geven een hand of, nog vaker, zwaaien even. Goeiemorgen. Bij de Franstalige collega’s hoorden we de echo van hun zoenen. De tijd, zonder hoofdletters, is gekeerd. Zelfs een elleboogje zit er niet meer in bij ons. Aan de andere kant van de taalgrens wordt nu met woorden gekust.

Ook in de Waverse winkelstraat en op deze etalage. Hoog op de gevel herinnert een oude geschilderde reclame eraan dat in dit pand ooit een Fabrique de pipes à la cloche zat. Ook Gros-Détail Tabacs-liqueurs-vins. Vandaag worden er handtassen verkocht. Met respect voor de nieuwe wereld. De kus is veilig in Waver.

Lees verder

Advertentie
Advertentie