Nergens zonder weg in Wommersom

©Rik Van Puymbroeck

Verdwalend in eigen land kijkt Rik Van Puymbroeck naar wat verwondert en soms overdondert.

WOMMERSOM. ‘Wow, een berkenlaan: dat zie je niet vaak. En ze lijken echt geplant. Bijzonder’, appte de Chef Berken van de redactie. Minstens 30 zomen als een paternoster deze landelijke wandelweg in Wommersom af. Hij schreef nog iets: ‘Daar is echt tijd in het onderhoud gestoken.’ Het is prachtig hoe een rij met bomen een mens zo blij en gelukkig kan maken. Als hij het woord ‘berkjes’ uitspreekt, gaan zijn oogjes glinsteren. Er zit zachtheid in het woord.

Maar dit zijn verdorie dikke berken. Bomen die ogen hebben, wat hoger op de stam, en gelukkig maar. Daarmee zien ze zelf wel de schoonheid van de landerijen en de wereld, maar niet de gekraste pijn op hun buik. Op de stammen van de berkenburen staat meer liefde. Ibe, Stella, Floor, Otto en Jurgen hartje Kevin. Wie op een dag in Wommersom passeert, kan alle verhalen wel verzinnen.

Maar ooit was iemand kwaad op iemand anders en die boosheid moest deze dikke berk ontgelden. Zou zij daar ooit gepasseerd zijn? Zou zij weten dat zij bedoeld werd? Zou haar buik er pijn van doen?

Lees verder

Advertentie
Advertentie