column

Tijd voor een klimaattransfer van Wallonië naar Vlaanderen?

Redacteur Politiek & Economie

Wat denk je ervan, Alain? Is een klimaattransfer van het zuiden naar het noorden van het land geen verfrissende gedachte? Dat schrijft Wim Van de Velden, Wetstraatwatcher van De Tijd, aan zijn Waalse evenknie Alain Narinx in hun wekelijkse column Noord-Zuidverbinding.

Beste Alain,

Wat een ramp! Hoe de overstromingen een ravage hebben aangericht. Het leek wel alsof Wallonië oorlogsgebied was. Maar ondanks alle ellende was er ook die golf van spontane solidariteit. In barre tijden komt het beste naar boven in de mens.

Heb je ook gezien, Alain, hoe vanuit Vlaanderen mensen in hun auto zijn gesprongen, om met aftrekkers en dweilen en wat snel bijeengezochte kleren en eten naar Wallonië te rijden om mee te helpen? Solidariteit in haar puurste vorm.

Wat ik dan wel niet begrijp, is dat de Franstalige partijen PS en Ecolo op een moment dat de nood hoog is in Wallonië een regeringscrisis uitlokken over de sans-papiers, die zo'n 60 dagen in hongerstaking zijn.

Het dreigement van de PS en Ecolo om uit de regering-De Croo te stappen als er een hongerstaker overlijdt, is toch geen goed signaal geweest.

De situatie was precair, dat weet ik wel, maar het dreigement van de PS en Ecolo om uit de regering-De Croo te stappen als er een hongerstaker overlijdt, is toch geen goed signaal geweest. Oke, de regering-De Croo lijkt dan toch een geste te doen, waardoor er voorlopig een einde komt aan de hongerstaking, maar hoe lang zal het nu duren voor een nieuwe hongerstaking uitbreekt? Dit is een straatje zonder einde, dat moeten de socialisten en de groenen toch beseffen.

En stel u eens voor, Alain, dat de regering hierover was gevallen. Dan hadden de PS en Ecolo de sleutels meteen mogen afgeven aan het Vlaams Belang. Dat is toch met vuur spelen? Of heb ik iets gemist, Alain?

Groene omslag

Het noodweer is een wake-upcall dat de klimaatverandering geen ver-van-mijn- bedshow is. Om het tij te keren zullen we inspanningen moeten doen. Iedereen lijkt bereid te doen wat moet, zoals Waals minister van Begroting Jean-Luc Crucke (MR) in het VRT-nieuwsprogramma Terzake zei.

Aan die omslag naar een groene een CO2-vrije economie hangt een prijskaartje, zoals ondertussen wel duidelijk is. De regeringen van dit land zullen moeten afspreken wie welke inspanning doet. Hopelijk duurt het geen zes jaar, zoals de vorige keer, voor ze het eens zijn en een intra-Belgisch klimaatakkoord kan worden afgesloten. Die tijd hebben we niet meer te verliezen.

En eigenlijk Alain, heb ik daarbij een gewaagd voorstel. Kan die groene omslag geen verhaal van solidariteit tussen het noorden en het zuiden van het land worden? In Vlaanderen wordt stilletjes gedroomd van een omgekeerde transfer over het klimaat. Wallonië beschikt geografisch over veel meer mogelijkheden dan het platte en volgebouwde Vlaanderen om in te zetten op hernieuwbare energie. Waarom zou Wallonië geen grotere inspanning doen dan Vlaanderen, zonder dat Vlaanderen dan die schone energie in Wallonië moet kopen?

Dat zou pas een creatieve staatshervorming zijn, als op die manier out of the box wordt gedacht. Want voor een klassieke staatshervorming, waarbij Vlaanderen voor veel centen bevoegdheden koopt, is geen geld meer. Als je kijkt naar de oplopende begrotingstekorten en schulden in dit land, die zeker ook in Wallonië en Brussel in korte tijd een hoge vlucht hebben genomen, zie je dat de rekeningen nu al niet meer kloppen.

Daarom, Alain: is een klimaattransfer van het zuiden naar het noorden van het land geen verfrissende gedachte?

Wim

Lees verder