De personen van 2019 | Onno van de Stolpe, Ursula von der Leyen, Tom Van Grieken

Ursula von der Leyen ©Photo News

Wie drukte dit jaar zijn stempel op België en de wereld? De redactie van De Tijd selecteerde de mensen die 2019 kleurden. Soms binnen de lijntjes, soms erbuiten.

Tom Van Grieken | Kopman van de boze Vlaming in  regeringsloos jaar

Tom Van Grieken ©Photo News

Eerst negeren ze je, dan lachen ze om je, dan vechten ze tegen je en dan win je. Tom Van Grieken citeerde Mahatma Gandhi op 26 mei toen hij de zegedronken partijmilitanten toesprak. Niet de groenen, maar het Vlaams Belang won de verkiezingen. Niet de klimaatmarsen bleken bepalend, maar de bumperstickers op de A12 tegen rekeningrijden en het verzet tegen migratie.

Het zegt veel over 2019 dat de belangrijkste politicus van het jaar er een van de oppositie is en dat de rest nauwelijks in beeld komt. Charles Michel wel, dankzij zijn Europese carrièresprong. Sophie Wilmès eveneens, omdat ze als minister van Begroting die een gat van 11 miljard euro overzag toch premier kon worden. En Paul Magnette, de man die Elio Di Rupo opvolgde aan het hoofd van de PS en als informateur paars-groen probeerde te forceren.

In de politiek was 2019 een jaar van zij die niet aan het roer staan. In Nederland was dat de leider van de oppositie Thierry Baudet, even strak in het pak als Van Grieken. Hij deed in maart nog beter door in Nederland als grootste partij uit de verkiezingen te komen. En ook die speech bleef beklijven. Baudet citeerde Gandhi niet, maar had het wel over klimaathekserij, duurzaamheidsafgoderij en de ‘boreale wereld’. Sommigen zagen daarin een synoniem voor arisch. Volgens Baudet betekent het gewoon noordelijk. Het betekent vooral zonder migranten. 

Onno van de Stolpe | Nederlands succes-CEO in Belgisch medicijnenland

Onno van de Stolpe ©Hollandse Hoogte / Patrick Post

Een Nederlander tekende dit jaar voor de meest spectaculaire deal in de Vlaamse biotech. Onno van de Stolpe, CEO van Galapagos, kreeg het Amerikaanse Gilead zo ver 4,5 miljard euro neer te leggen voor een verregaande samenwerking. Het Mechelse biotechbedrijf werd op de beurs eensklaps meer waard dan Colruyt of Solvay.

Samen met Galapagos beleefde ook ArgenX een grand-crujaar. De beurskoers schoot opnieuw de hoogte in en het bedrijf haalde op een namiddagje Nasdaq met gemak een half miljard dollar vers kapitaal op.

Biotechbedrijven hebben twee opdrachten: een medische doorbraak forceren en zolang dat niet lukt geld ophalen om te blijven proberen. In dat opzicht was het voor andere spelers wél een rotjaar: ASIT en Kiadis zetten het onderzoek naar hun belangrijkste medicijnen stop. MDxHealth kon de krimp van de inkomsten niet stoppen en Bone Therapeutics heeft dringend geld nodig.

Hét andere nieuws uit medicijnenland kwam dit jaar uit een heel andere hoek en toonde dat ook voor patiënten de zoektocht naar geld soms van levensbelang is. In oktober verzamelden de ouders van de baby Pia via een sms-actie 1,9 miljoen euro in voor een Novartis-medicijn tegen de ongeneeslijke ziekte van hun kind. Het lukte, zowel financieel als medisch. De baby kan ondertussen al rollen en de vingertjes bewegen. 

Ursula von der Leyen | Gezicht van Europese klimaatambitie

Ursula von der Leyen ©Photo News

Het jaar 2019 was de wissel van de macht voor Europa. In de Europese Commissie loste Ursula von der Leyen Jean-Claude Juncker af. In de Raad werd Donald Tusk opgevolgd door Charles Michel. Bij de Europese Centrale Bank vertrok Mario ‘whatever it takes’ Draghi en kwam Christine Lagarde.

Van die nieuwe garde was Ursula von der Leyen de enige die meteen de toon zette door enkele weken na haar aantreden de ‘green deal’ voor te stellen. In een wereld waarin de Verenigde Staten van Donald Trump en China de wereldeconomie domineren, ambieert Europa tegen 2050 het eerste klimaatneutrale continent te worden. Hoewel ze met een kleinere meerderheid in het Europees Parlement werd aangesteld dan Juncker destijds, maakte ze beleidsmatig een betere start.

Voor de politieke power achter het Europese beleid zal Von der Leyen de volgende jaren minder dan gewoonlijk kunnen steunen op de Duitse bondskanselier Angela Merkel, die aan een langgerekt politiek afscheid bezig is.

De machtigste Europese politicus van het moment wordt wellicht Emmanuel Macron, ook al heeft hij opnieuw te kampen met stakingen in Frankrijk. Maar de Franse president heeft de komende jaren geen verkiezingen te vrezen en ziet de Franse economie in almaar betere doen. Macron zit alleen in de cockpit om de internationale ambitie van de EU te sturen als straks de Britten vertrekken. 

Lees verder

Advertentie
Advertentie
Advertentie