nieuwsanalyse

Vlaanderen buiten beeld in verkiezingscampagne

De liberale parlementsleden Daniëlle Vanwesenbeeck en Willem-Frederik Schiltz namen een selfie op de laatste zitting van het Vlaams Parlement. ©BELGA

Alsof er niets aan de hand is, kwam het Vlaams Parlement woensdag luttele dagen voor de verkiezingen bijeen. Het draaide uit op een dagje campagne in het parlement, maar kon niet goedmaken dat Vlaanderen in de campagne buiten beeld bleef.

Dat het Vlaams Parlement woensdag nog bijeenkwam voor een debat over het mestactieplan en een handvol actuele vragen, is volgens Vlaams minister-president Geert Bourgeois (N-VA) het bewijs dat de Vlaamse regering tot de laatste dag is blijven regeren. Hij bestreed dat de Vlaamse regering in lopende zaken zou zijn. ‘Deze regering heeft nog haar volle bevoegdheden en het bewijs daarvan is dat dit parlement nu nog bijeenkomt en ons ook kan ondervragen of interpelleren’, klonk het.

U gaat mij toch niet vertellen dat wij hier drie of vier dagen voor de verkiezingen een normaal debat kunnen voeren, alsof er niets aan de hand is?
Willem-Frederik Schiltz
Vlaams Parlementslid

Vlaams Parlementslid Willem-Frederik Schiltz (Open VLD) vond het toch een beetje absurd. ‘U gaat mij toch niet vertellen dat wij hier drie of vier dagen voor de verkiezingen een normaal debat kunnen voeren, alsof er niets aan de hand is? Ik wil dat wel, maar ik hoor hier plots slogans en ronduit platte verkiezingspraat. En dat is wat ik een beetje humoristisch heb aangekaart.’

Druppel op hete plaat

Het dagje campagne in het Vlaams Parlement was een druppel op een hete plaat, want in de verkiezingscampagne is nauwelijks oog geweest voor het Vlaamse beleid. En eigenlijk mag dat verwonderen, want de twee grote politieke kanonnen - N-VA’er Bart De Wever en de christendemocrate Hilde Crevits - strijden niet om de Wetstraat 16, maar om het Martelaarsplein, waar de Vlaamse regering is gehuisvest.

In de weinige rechtstreekse duels hielden die twee tenoren zich om tactische en electorale redenen evenwel in, waardoor ook De Wever en Crevits het nauwelijks gehad hebben over dat Vlaamse beleid, laat staan over hun toekomstplannen voor Vlaanderen.

Onderwijs

Het onderwijs is in de campagne wel de revue gepasseerd. De Wever stelde zich op als de behoeder van de onderwijskwaliteit, tegen de hervormingsdrift van de koepels in. Hij nam het op voor de leerkrachten. Volgens hem moeten zij de prioriteit krijgen. De bijna 200.000 Vlaamse onderwijzers vormen electoraal een grote visvijver. Crevits verdedigde het beleid dat zij als minister van Onderwijs de voorbije vijf jaar heeft uitgestippeld, en hekelde het bochtenwerk van de N-VA in de laatste rechte lijn naar de verkiezingen. Maar grote tegenstellingen zijn niet boven komen drijven, waardoor ook onderwijs niet hét campagnethema werd.

De kiesgids van De Tijd

De Tijd doorploegde de 966 pagina's van de Vlaamse partijprogramma's. Geen stemtest, maar een overzicht in 100 relevante vragen .

Behalve Geert Bourgeois voelde niemand van de meerderheid zich geroepen om het Vlaamse beleid te verdedigen. Zoals De Wever het hem voordeed, haalde Bourgeois daarbij graag uit naar de groenen. Dat deed hij ook woensdag in het Vlaams Parlement. ‘Klimaatneutraliteit in 2025? Groen, heb dan het lef om de Vlamingen te zeggen dat 90 procent van de bestaande woningen afgebroken zal moeten worden’, citeerde Bourgeois zichzelf op Twitter.

De oppositie had in deze campagne ook weinig oog voor wat in Vlaanderen gebeurd is, laat staan dat er botsende toekomstvisies zijn geschetst. Af en toe is er een debatje geweest, zoals over armoede, maar uiteindelijk stond de campagne volledig in het teken van het federale beleid, met debatten over migratie, het klimaat, de koopkracht en de pensioenen.

Zesde staatshervorming

In de begindagen van het Vlaams Parlement was er een sterke stroming die ervoor pleitte om de verkiezingen niet te laten samenvallen, precies om te vermijden dat de Vlaamse verkiezingen in de schaduw zouden staan van de federale verkiezingen. Maar daar zijn de partijen op teruggekomen.

Vroeger was er een sterke stroming die pleitte om verkiezingen niet te laten samen vallen. Maar daar zijn de partijen op terug gekomen.

In de zesde staatshervorming is nog wat verder aangescherpt dat het de bedoeling is de verkiezingen te doen samenvallen, zodat dezelfde meerderheden op de verschillende beleidsniveaus kunnen worden gevormd. Anders wordt het nog zoveel moeilijker om België te besturen, is de achterliggende gedachten.

Als het in de campagne over Vlaanderen ging, was het ook vanuit een politiek strategoverhaal. De Wever wil dat de N-VA in Vlaanderen incontournabel wordt, zodat hij een dam kan opwerpen tegen het ‘linkse volksfront’ dat vanuit het zuiden van het land oprukt. Op de achtergrond doemt het gevaar op dat België onbestuurbaar wordt, want het wordt almaar moeilijker om de linkse meerderheid in het zuiden van het land en de rechtse meerderheid in Vlaanderen samen te brengen in een Belgische regering. Samenvallende verkiezingen hebben dat probleem niet opgelost.

Lees verder

Advertentie
Advertentie