Unieke diamant zoekt doorwinterde koper

©Photo News

Antwerpen mag Sewelo, de op een na grootste diamant ooit, slijpen. Maar het kleinood, eigendom van de Franse luxegroep Louis Vuitton, moet eerst een koper vinden. ‘Azië telt veel nieuwe rijken die willen tonen dat ze het gemaakt hebben.’

Zijn naam? ‘Sewelo’, wat ‘zeldzame ontdekking’ betekent in de Bantoetaal van de Tswana. De diamant werd in april 2019 ontdekt in Botswana. Met zijn 1.758 karaat en zijn gewicht van iets meer dan 350 gram is deze diamant een zeldzame parel in de wereld van de edelstenen.

Het is de op een na grootste diamant die ooit werd ontdekt. Hij komt op de tweede plaats na de Cullinan die tijdens het slijpen brak. Twee delen van die diamant sieren vandaag de Britse keizerlijke scepter en de voorzijde van de Britse keizerlijke staatskroon.

Daardoor gingen de harten voor Sewelo al vlug sneller slaan. En in januari dit jaar kwam een bekende koper, Louis Vuitton, op de proppen. Die kocht de diamant met steun van het moederbedrijf, de Franse luxereus LVMH.

Het bedrag van de transactie? Volgens bronnen dicht bij het dossier gaat het om ‘vele’ miljoenen. De juiste som werd nooit bekendgemaakt: discrétion oblige.

Vuitton aan zet

Vanwaar die interesse van Louis Vuitton? De Franse lederwarenproducent wil zich positioneren op de juwelenmarkt. Een niche waarin Vuitton niet actief was omdat het merk liever voortborduurde op zijn sterktes van vroeger: reiskoffers, kleding en parfums. Onlangs werd beslist over te gaan tot een strategische reorganisatie. De nieuwe afdeling juwelen moet 10 procent bijdragen aan de totale omzet. Hoe kan je dat beter officialiseren en het huis op de kaart van de juwelenmarkt zetten dan door een grote slag te slaan?

Dit soort steen is zo zeldzaam dat het 10 tot 15 jaar duurt vooraleer je er opnieuw zo eentje tegenkomt.
David Gotlib
Producent van exclusieve manchetknopen

De operatie was in handen van Bernard Arnault en dateert van een jaar terug. Maar plots doemde een crisis op waardoor zelfs de rijken der aarde, net als alle andere mensen, beperkt werden in hun reismogelijkheden. Met als gevolg dat de witte raaf zelf de vleugels moest uitslaan om op zoek te gaan naar een koper. Eerst in Azië, waar de diamant al Taiwan en Singapore aandeed. Dat gebeurde onder een zeer strenge bewaking...

De laatste halte is Antwerpen. Het belangrijkste werk, het slijpen, gebeurt er. Daarbij wordt rekening gehouden met de wensen van de toekomstige eigenaar.

Die taak werd toevertrouwd aan een nieuwe speler op de markt, de firma HB Antwerp. Een stel veteranen uit de diamantindustrie richtte dat bedrijf op net voor de eerste lockdown.

Dankzij een paar overnames heeft de piepjonge onderneming al 60 mensen in dienst. Ze streeft naar 100 werknemers tegen het eind van het jaar. Ze bezit een pak knowhow over de volledig geïntegreerde productieketen. Het samenvoegen van de over verschillende locaties verspreide eenheden in een atelier van zowat 100 vierkante meter vordert goed.

©SISKA VANDECASTEELE

‘Onze aanpak is anders’, zegt Oded Mansori, de CEO. ‘We beheren via partnerships (met de Botswaanse regering en het mijnbouwbedrijf Lucara dat de steen ontdekte, red.) de volledige productieketen, van de mijn tot het polijsten van de diamant. Normaal werkt elke schakel voor eigen rekening en probeert ze haar winst te maximaliseren door informatie achter te houden voor de anderen. Met als resultaat dat voor de sector in zijn geheel een impasse is ontstaan en het niet meer mogelijk is de waarde te vergroten omdat de kopers de prijzen niet vertrouwen.’

Algoritmes

‘We hebben een lijn willen trekken onder de praktijken die in de jaren 80 de sector aan de rand van de afgrond hebben gebracht’, zegt Shai de Toledo, een vennoot van HB Antwerp. In de plaats is er meer transparantie gekomen. ‘De klant zegt wat hij zoekt en onze algoritmes identificeren de ruwe diamanten die aan zijn vraag beantwoorden. Daarna kunnen onze teams de diamant slijpen volgens de wensen van de klant. We produceren niet als er geen vraag is. Die tijd is voorbij.’

3,33
miljard jaar
De natuur heeft 1 tot 3,3 miljard jaar nodig om een diamant te vormen.

HB Antwerp heeft net zijn analyse van Sewelo afgerond. Het bedrijf stelt de koper verschillende slijpvormen voor. Die kan er gerust in zijn, want de diamant is verzekerd. Dat is gebruikelijk voor diamanten met een zeker gewicht. Maar de verzekering slaat alleen op de grootte van de diamant, niet op de kwaliteit die de gepolijste diamant moet krijgen. Daarvoor blijft steeds een bepaald risico bestaan.

Maar wie kan het zich veroorloven een diamant van zo’n kaliber te kopen? En is het een goede investering? Bij HB Antwerp luidt het zonder aarzelen: ‘Je koopt een stukje geschiedenis, iets wat uniek is in de wereld.’

Hetzelfde geluid horen we bij kunstenaar David Gotlib, bekend om zijn luxueuze manchetknopen. De man is sinds juni voorzitter van de Antwerpse Diamantbeurs, waarbij 1.500 groothandelaars en 250 slijpers zijn aangesloten. Hij vertegenwoordigt de derde generatie diamantairs in zijn familie en zit al ruim 20 jaar in het vak.

Gotlib bevestigt: ‘Dit soort steen is zo zeldzaam dat het tien tot soms vijftien jaar duurt voor je nog eens een gelijkaardig exemplaar tegenkomt. Dat wil niet zeggen dat, mocht je hem morgen verkopen, wat trouwens veel te snel zou zijn, je veel winst zou maken. Als je Sewelo later verkoopt, zal je zeker een meerwaarde realiseren.’

‘Zeker als een beroemdheid het juweel gedragen heeft of als het in handen is geweest van een huis met grote faam’, voegt hij eraan toe. ‘Dan kom je in een totaal andere categorie terecht.’ Tenminste voor wat betreft stenen met een verkoopprijs van meer dan 1 miljoen euro, wat overeenstemt met 50 tot 100 karaat. ‘Karaat’ is de gewichtseenheid voor edelstenen, waarbij 5 karaat 1 gram is. Een steen van 1 karaat die in een ronde vorm geslepen is, is meestal half zo klein als een muntje van 1 eurocent.

‘Geen 36.000 kopers’

‘Het spreekt voor zich dat op deze wereld geen 36.000 kandidaten rondlopen om Sowelo te kopen. Vuitton weet zeker en vast bij wie het moet aankloppen’, zegt Got- lib.

Het profiel van een potentiële koper? ‘30 tot 40 jaar geleden was dat voornamelijk een Hollywoodpubliek, gaande van filmsterren tot zakenlui. In de jaren 90 trad een exotischer cliënteel uit de Arabische landen en Rusland op de voorgrond. Maar de jongste 15 jaar trekken de Aziatische landen de kar. We zien er veel nieuwe rijken die willen tonen dat ze het gemaakt hebben. Ze kopen niet noodzakelijk met de bedoeling het juweel te dragen. Ze doen dat eerder om de waarde ervan veilig opzij te zetten.’

Want uiteindelijk kan de diamant een goede belegging zijn. Zeker als we de gegevens van de Rapaport-index mogen geloven. Die geldt als de referentie-index en volgt de prijsevolutie van een ronde diamant, de populairste, van 1 karaat. Volgens een rapport van Bain & Company van vorig jaar steeg de prijs van ruwe en geslepen stenen de voorbije vijftig jaar met respectievelijk 450 en 250 procent, terwijl de ontginning verdrievoudigde.

©SISKA VANDECASTEELE

‘Uitzonderlijke diamanten en edelstenen worden traditioneel beschouwd als een veilige haven’, benadrukt veilingmeester Benoit Repellin, de verkoopdirecteur exclusieve juwelen bij Sotheby’s in Genève. ‘De voorbije tien jaar zijn mensen zich meer bewust geworden van de enorme zeldzaamheid van deze wonderen der natuur. Dat weerspiegelde zich in de veilingprijzen.’

Veerkrachtige markt

De markt is niet ongevoelig voor crisissen, maar ze is er vrij goed tegen bestand. De consultant vervolgt: ‘Als we ons baseren op de historische gegevens bereikt de markt na een tot twee jaar weer haar niveau van voor de crisis.’ Interne marktcrisissen in de diamantsector - zoals tijdens de Indiase overproductie die mee aangespoord werd door de lokale overheid - zijn veel schadelijker voor de prijsevolutie dan externe crisissen.

2019 werd gekenmerkt door een wereldwijde vertraging van de vraag. Die leidde tot een daling van de waarde van edelstenen. De coronacrisis heeft de prijsdaling nog aangewakkerd. Ook al zien we tekenen van een heropleving tussen de twee coronagolven. De reden is dat China minder getroffen werd door de tweede golf dan Europa en Noord-Amerika.

De markt van gekleurde diamanten trekt het jongste decennium sterk aan.
Benoit Repellin
Verkoopdirecteur exclusieve juwelen Sotheby’s

Een andere dynamiek is de onlineverkoop. Dat distributiekanaal heeft voordeel gehaald uit de pandemie en heeft een impact op het herstel van de diamantmarkt. Toch zeker voor de meer betaalbare diamanten. Volgens Bain & Company wordt bijna een op de tien juwelen bezet met diamanten - een markt van 80 miljard dollar - online verkocht. Dankzij China en de VS groeit die markt jaarlijks met 10 tot 15 procent.

Maar achter die realiteit schuilt nog een ander gegeven: de stijgende vraag naar diamanten geproduceerd in laboratoria voor juwelen aan de onderkant van het segment. De traditionele industrie tracht die praktijk, die elk jaar populairder wordt, met grote marketingcampagnes te bestrijden. De verkoopprijzen van zulke juwelen in de detailhandel bedragen de helft van die van hun natuurlijke tegenhanger. Vandaag lijkt dat niveau zich stilaan te stabiliseren.

Dat is weliswaar een gevaar. Sommigen halen er hun neus voor op. Ze beschouwen het als een belediging tegenover Moeder Natuur die 1 tot 3,3 miljard jaar nodig had om te komen tot het echte product - 25 tot 75 procent van de leeftijd van onze planeet.

Kleur is in de mode

De trend - een bewondering voor al wat onze planeet ons als verrassing te bieden heeft - leidt tot een nooit geziene opmars van de vraag naar gekleurde diamanten. Een diamant is niet uitsluitend wit. De kwaliteit ervan wordt gemeten op basis van zijn zuiverheid en de kleur (gaande van volledige transparantie, die het label D krijgt, tot gelig). Een diamant kan ook geel, blauw, roze of violet zijn. Met prijzen die soms de pan uit rijzen, zoals voor de ‘purple-pink’ die in Rusland ontdekt werd. Dat volgens het veilinghuis Sotheby’s ‘echte wonder der natuur’ ging op 11 november onder de hamer voor 26,6 miljoen dollar. Een record voor een steen van die kleur.

Maar er zit een addertje onder het gras. ‘Voor gele diamanten is er een markt. Het is makkelijk te bepalen of een bepaalde diamant duurder of goedkoper is, omdat men verschillende nuances gewend is. Voor de andere kleuren bestaat niet echt een prijslijst’, zegt Gotlib. ‘Daar wordt de prijs onderhandeld in functie van de zeldzaamheid die een koper, een belegger of een juwelier bereid is toe te wijzen aan wat hij in handen heeft. Maar ook in functie van zijn persoonlijke smaak. Dat kan leiden tot een opbod bij interesse van verschillende partijen.’

Het aanbod van gekleurde diamanten kreeg een historische klap door de sluiting van de iconische Argylemijn in Kimberley in West-Australië. 37 jaar lang werd de mijn geëxploiteerd. De site leverde op haar eentje 90 procent van alle gekleurde diamanten, waaronder een indrukwekkend aantal zeldzame diamanten met een intense roze kleur.

‘De markt van gekleurde diamanten blijkt het jongste decennium sterk aan te trekken’, besluit Repellin.

Lees verder

Advertentie
Advertentie