Maatpak voor gehuwden

Elke vorm van samenleven heeft zijn voor- en nadelen, die dan weer praktische en fiscale gevolgen kunnen hebben, bijvoorbeeld in geval van echtscheiding of als bescherming tegen schuldeisers. In dit artikel bespreken de auteurs een aantal praktische aspecten.

Wie niet alvorens het ja-woord uit te spreken naar de notaris stapt om een huwelijkscontract te maken, valt onder het wettelijk stelsel van de gemeenschap van aanwinsten. Hier valt alles wat men samen opbouwt tijdens het huwelijk, door arbeid, in één gemeenschappelijke pot. Privé blijven de goederen die elk van hen al bezat voor het huwelijk. Ook privé zijn goederen verkregen tijdens het huwelijk door schenking, erfenis of testament.

Men kan op voorhand een huwelijkscontract maken of tijdens het huwelijk het huwelijksvermogensstelsel, ook het wettelijk stelsel, contractueel wijzigen of aanpassen via een wijzigingsakte. Er is een grote marge voor creativiteit en wilsvrijheid.

Om de gemoedsrust te bekomen die een degelijk vermogensplanning kenmerkt, is het van belang om aandacht te hebben voor de context waarin een koppel leeft, voor de concrete bekommernissen en wensen.

In bepaalde gevallen eisen of raden de ouders minstens aan om te trouwen met een contract van scheiding van goederen om het familiefortuin veilig te stellen tegen een echtscheiding. De bekommernis is terecht, de voorgestelde oplossing minder. Het probleem kan ook worden ondervangen met een contract van gemeenschap. Dergelijk stelsel wordt vaak als sympathieker ervaren. Een contract van gemeenschap van aanwinsten, waarin alleen maar de salarissen van de echtgenoten vallen, hoeft geen risico te vormen voor het familiefortuin. Dat blijft immers privé (indien bewijs) en wordt niet gedeeld bij echtscheiding, Wel kan het nuttig zijn om bijvoorbeeld in het huwelijkscontract te bepalen dat de inkomsten van eigen goederen eigen blijven.

Als bescherming tegen schuldeisers een ?issue? is, dan is een contract van scheiding van goederen vaak beter geschikt dan een gemeenschap. Een nadeel van het wettelijk stelsel is immers de verhaalspositie van schuldeisers. Beroepsschuldeisers kunnen beslag leggen op het volledige salaris van de partner, vermits dit in de gemeenschap valt. Vaak wordt het risico beperkt via een vennootschap en een stevige beroepsaansprakelijkheidsverzekering. Het eerste beschermt echter niet tegen mogelijke bestuurdersaansprakelijkheid. Het tweede beschermt in principe niet tegen zware fout (bv. dronkenschap of drugs) of opzet, en evenmin tegen schulden die niets te maken hebben met een beroepsfout (bv. slecht beheer, verkeerd ingeschatte investering, slechte economische conjunctuur).
Om het inkomen van de partner en zijn/haar vermogen te beschermen, hetgeen meteen ook van belang is voor de toekomst van de kinderen, kan de keuze voor een scheiding van goederen opportuun zijn. In een stelsel van scheiding van goederen blijft het salaris van de partner immers zijn/haar eigen vermogen. Beroepsschuldeisers kunnen daar geen beslag op leggen, tenzij de partner zich mee zou hebben verbonden als schuldenaar of borg. Indien dit een wijziging is tijdens het huwelijk, dan kan dit niet indien er al daadwerkelijk schulden bestaan. Dat zou immers een ontoelaatbare poging zijn om de schuldeisers op bedrieglijke wijze te benadelen.

Bescherming tegen echtscheiding is functie van de bril waardoor men kijkt. Bepaalde personen verkiezen een zuivere scheiding van goederen zodat de partner die het huishouden en de kinderen deed, of part-time werkte, dan geen claim kan leggen op het opgebouwde vermogen. Vanuit het standpunt van de partner bekeken vormt het wettelijk stelsel en de gemeenschap dan eerder een bescherming tegen echtscheiding, omdat alles wat tijdens het huwelijk door beroep is opgebouwd, moet worden gedeeld.
Zelfs een scheiding van goederen, gekozen ter bescherming tegen schuldeisers, belet niet dat intern, tussen de echtgenoten, een billijke en eerlijke regeling kan worden getroffen. Zo kan men aan het hoofdstelsel van de scheiding van goederen een beperkt gemeenschappelijk vermogen toevoegen waarin slechts bepaalde activa worden ingebracht, zoals de gezinswoning of een effectenportefeuille, of al de aanwinsten verkregen tijdens het huwelijk. Aldus hebben beide echtgenoten dan, ondanks de scheiding van goederen, ten aanzien van de activa in die beperkte gemeenschap gelijke rechten, ook bij echtscheiding.
Een andere mogelijkheid is de toevoeging van een verrekeningsbeding. Dit zorgt ervoor dat de ?armere? echtgenoot, bv. in geval van echtscheiding, een vordering bekomt tegen de ?rijkere? om over bepaalde in het contract te bepalen activa af te rekenen door betaling van een som geld.

Weet dus wat u wil, en laat een huwelijkscontract of wijzigingsakte op maat maken.

Alain Nijs, Anton van Zantbeek & Alain Verbeke
Vermogensadvocaten bij GREENILLE

Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud