Laat u niet vangen !

De fiscus kan de fiscale situatie van belastingplichtigen gemakkelijk inschatten. Netto legt uit waarom en vooral hoe de fiscus dit doet.

(tijd)- In België is de inkomstenbelasting gebaseerd op de belastingaangifte die door de belastingplichtige moet worden ingevuld. Alle inkomsten (beroepsinkomsten, onroerende, roerende en diverse), zowel de Belgische als die van buitenlandse oorsprong, moeten erin vermeld worden. En het is op basis van die aangifte dat de fiscus zijn eindafrekening opmaakt.

 

De wapens van de fiscus

 De fiscus zelf moet aantonen dat de belasting effectief verschuldigd is en moet preciseren hoeveel deze bedraagt. De administratie zal zich hiervoor eerst en vooral baseren op de belastingaangifte. Vandaar dus het belang van die aangifte.

2. Een beperkt " bankgeheim"

Het verbod opgelegd aan de administratie om inlichtingen bij banken op te vragen, geldt slechts voor de directe belastingen. Wanneer het gaat om BTW of successierechten kan de fiscus dat, mits het eerbiedigen van bepaalde formaliteiten, wel doen.

 

Zijn er limieten?

 

Wat kan de belastingplichtige doen tegen deze controlemiddelen ?

Voor de jaren 2002 of 2003 mag de fiscus geen inlichtingen vragen zonder voorafgaandelijk een precieze kennisgeving aan de belastingplichtige te hebben verzonden. En dan moet de administratie nog over tekenen van fraude beschikken.

De fiscale administratie van de belastingen beschikt over erg veel middelen om belastingplichtigen te controleren. Ze kan hen ondervragen, informatie inwinnen bij derden, inlichtingen uit strafonderzoeken of aanklachten gebruiken, enz. De fiscus is echter aan bepaalde termijnen gehouden waarbuiten hij niet meer mag onderzoeken. Hij is ook gehouden aan het bankgeheim, of wat hiervan rest, en dat is dus bijna niets.

Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud