Advertentie

VFB-rubriek: Waar hadden we gelijk?

Enkele weken geleden bekenden we onze fout in bepaalde adviezen die we hadden gegeven. Mogen we vandaag dan eens wijzen op enkele punten waar we gelijk hadden? Niet wegens het grote gelijk. Wel omdat in de beurs altijd veel te leren is. Moeilijke tijden zoals nu komen later nog terug. Men kan dus beter lessen trekken uit het verleden.

Laten we beginnen met te herinneren aan het feit dat we niets schreven over stijgende of dalende dollars of euro's. Eenvoudig omdat we niet bevoegd zijn. Maar we voegen eraan toe dat niemand bevoegd is te voorspellen of de dollar nog verder zal dalen en of de pariteit met de euro het einde zal zijn. Wat niet belet dat we er ons van bewust zijn dat de koers van de munten een rol speelt in de waardering van aandelen. Zo be?nvloedt de koers van de dollar de resultaten van Delhaize.... maar ook de omrekening in euro van de schulden die in de VS werden aangegaan. Maar Umicore is tot eind volgend jaar beschermd tegen de daling van de dollar. De dollar-eurokoers zegt dus niet alles.

Voor hen die in Amerikaanse aandelen belegd hebben, was de daling van de dollar in de laatste maanden ongunstig. De Dow Jones verloor sinds het begin van het jaar een kleine 20 procent, de bredere Standard & Poor's Index nog meer. Dan zwijgen we over de Nasdaq die nog sterker daalde. In euro's omgerekend is het verlies dus een stuk groter. Wij hebben altijd volgehouden dat men beter met zijn beleggingen dicht bij huis bleef. Niet alleen waren de Belgische aandelen goedkoper, ze zijn het nog altijd omdat ze evenmin als andere Europeze beurzen ontsnapten aan de algemene beursmalaise. Bij het beleggen blijven we uitgaan van de fundamentele analyse. We kijken dus naar de koers-boekwaarde, de koers-winst, de koers-cashflow en de free cashflow, het dividendrendement, de koers-omzet... en uiteraard naar de toekomstmogelijkheden van de bedrijven in kwestie. We willen dus groei kopen tegen een lage prijs.

Uiteraard komen we dan vanzelf bij de kleinere aandelen. Sommige theoretici zullen zeggen dat we daarmee meer risico nemen. Wij spitsen meer de aandacht toe op de grotere groeimogelijkheden. Het groter risico compenseren we met een ruimere diversificatie. Hier krijgt de Vlaamse Federatie van Beleggers (VFB) in de toekomst meer mogelijkheden. Financi?le analyse rendeert voor veel Belgische aandelen niet meer voor de banken en de grote beurshuizen. Misschien moet de VFB zich met zijn Nieuwsbrief meer ori?nteren op ondernemingsprofielen. Niet dat dit niet gebeurt. Zie daarvoor in het laatste nummer de follow-up over Unibra en de artikels over de turnaround bij Remi Claeys Aluminium, een ontdekking bij Ter Beke, een klein aandeel met potentieel SCF, de rapportering over de bezoeken bij Fountain Industries en bij Ontex, Plantagewaarden nu zeker niet verkopen enz... In de volgende nummers zal het niet anders zijn.

Door onze klemtoon op Belgische aandelen, en meer bepaald op de small caps, zijn we aan veel beursleed ontsnapt. Heel wat kleinere Belgische aandelen hebben niet alleen standgehouden, maar zijn dit jaar zelfs (sterk) gestegen. Het gevolg is dat in de financi?le pers en bij banken nu de aandacht gevestigd wordt op beleggingsfondsen in small caps. Doorgaans beperken ze zich niet tot wat in Belgi? te koop is, maar gaan ze Europees. Uiteraard bestaan dergelijke fondsen eveneens in de VS, waar ze ook beter gepresteerd hebben dan de grote beleggingsfondsen. Maar een small cap in de VS is minstens een large cap in Belgi?.

Maar daarmee hebben we geen pleidooi gehouden om in het algemeen te beleggen in beleggingsfondsen. Integendeel, we zijn een sterk voorstander van het do-it-yourselfprincipe. We zijn tegen de beleggingsfondsen omdat ze slechts kunnen beleggen in de grootste aandelen. Intekenaars kunnen doorgaans op elk ogenblik uitstappen. Het gevolg is dat er slechts in liquide waarden kan worden belegd, aandelen die bij verkoop geen grote koersdalingen tot gevolg zouden hebben. We hebben ondertussen gezien wat er gebeurt als alle fondsen tegelijkertijd naar de uitgang rennen. We hebben voldoende geschreven dat we niet bereid waren om 20 of 30 procent meer te betalen voor aandelen als Fortis, Delhaize, omdat ze deel uitmaken van een aantal indexen, en dus van indexgebonden fondsen. We vragen ons af waar Omega Pharma met zijn opeenvolging van goed nieuws zou staan als het aandeel niet het slachtoffer was van verkopen van BEL-20 mandjes? Moeten we de aankondiging dat Solvus kandidaat nummer 1 is voor een intrede in de Bel-20 interpreteren als negatief? Wie zou ooit gedacht hebben dat een zo goed geleid bedrijf, met zo'n historiek van groei kon noteren tegen een koers-winstverhouding van minder dan 10?

Misschien heeft het te maken met het laag dividendrendement? We hebben altijd gehamerd op het belang van het dividendrendement. Vele jaren was dit een achterhaalde stelling. Tegenwoordig wordt er terug meer aandacht aan besteed. L'Echo meldde vorige week dat de zeven aandelen uit de BEL-20 die ze begin van dit jaar naar voor haalde wegens het hoogste dividendrendement het totnogtoe (weer eens) beter deden dan de 13 andere aandelen. Van Electrabel, Tessenderlo, Bekaert, KBC, Solvay, Barco en Almanij presteerde Electrabel het minst goed met een daling van 3,42 procent sinds 1 januari. Maar er werd wel een dividend van 4,65 procent netto betaald! De beleggingstechniek om zich systematisch te concentreren op de aandelen met het hoogste dividendrendement is gekend als de Dogs Dow omdat het onderzoek oorspronkelijk gebeurd op een jaarlijkse belegging in de vijf aandelen uit de 30 aandelen uit de Dow Jones index met het hoogste dividendrendement. Wie deze techniek in Belgi? nu wil toepassen op de Bel-20 moet zeker aan Fortis denken: meer dan 4 procent netto als men ook de goedkope strips heeft. De sterke koersdaling van Delhaize maakt er een kandidaat van met 2,60 procent netto. Toch meer dan de intrest op een spaarboekje bij de grootbanken.

We hebben nog zoveel meer geschreven in deze wekelijkse rubriek en in de VFB-Nieuwsbrief. Zij die lid zijn van VFB NAIC hebben ondertussen een strak onderzoekskader om te oordelen wat al of niet koopwaardig is. De jongste VFB-happening bewees het nut en de dag van de leden begin oktober, omgedoopt tot de Dag van de Tips, zal dit bevestigen. Bij ons las u niets over warrants en opties. Dat was geen toeval. Werken met opties laten we over aan ondernemingen zoals Brederode en Bois Sauvage die er de expertise voor hebben om de rentabiliteit van hun portefeuille te verhogen enerzijds, of om aandelen goedkoper in te kopen anderzijds. In ondergewaardeerde financi?le participatiemaatschappij beleggen is onze manier om de risicospreiding te bekomen van de beleggingsfondsen. En zij die deze ondernemingen, zoals een Ackermans & Van Haaren of een Sofina leiden, hebben tientallen jaren ervaring. Ze zijn dus beter gewapend om deze moeilijke periode door te komen.

En dat deze periode langer zou kunnen duren, dan de meesten denken, hebben we genoeg gezongen. Niemand of niets geloven. De beurs is er niet voor u. Of we daarmee pessimist zijn, moet u zelf beoordelen. Wat ons betreft gaat het om realisme, namenlijk dat de beurzen op lange termijn geleid worden door de resultaten van de bedrijven maar op korte termijn door de psychologie van de massa. Die wil nu geen risico's meer. Of ze moet er meer dan extra voor vergoed worden. Daarom tot besluit enkele vragen ter overweging:

1) Als aandelen zoals Fortis, KBC, Dexia, Delhaize en andere grote waarden noteren met een koers-winstverhouding waarvan men redelijkerwijze mag verwachten dat ze niet hoger dan 10 ligt, moeten we nu dan niet het geweer van schouder veranderen en meer de klemtoon leggen op de goedkope grote Belgische waarden?

2) Als door de negatieve spiraal waarin de indexfondsen zich nu bevinden aandelen zoals Alcatel, ABN AMRO, Ahold, ING, Suez en vele andere Ericssons of Nokia's op korte termijn meer dan gehalveerd werden, moeten we dan toch niet eens over de landgrenzen kijken om het risico te spreiden?

3) Als obligaties van Alcatel en van vele eerste rangswaarden uit een recent verleden tot de status van junk of rommelobligaties gedegradeerd zijn, is het risico van deze obligaties dan niet te verkiezen boven het risico van de aandelen? Overleven van de bedrijven kan jaarrendement van 20 en meer procent opleveren! Alleszins werd ondertussen bewezen dat obligaties risicovol kunnen zijn, zelfs eersterangswaarden, omdat de rating kan worden verlaagd gedurende de looptijd van de leningen.

4) Waar we scherp waren voor alle uitgiften van reverse convertibles, omdat ze veel spaarders bedrogen door hen een hoog rendement voor te spiegelen, moeten we vandaag toch geen aandacht besteden aan zulke nieuwe uitgiften nu de koersen in veel gevallen 50 of meer procent lager staan?

Alleszins blijft beleggen boeiend..... in afwachting dat het terug lonend wordt!

RVdE

Advertentie
Advertentie
Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud

Gesponsorde inhoud