VFB-rubriek: We kunnen er alleen bij zuchten...

Dat was het besluit van een lang gesprek met een van mijn vrienden over de beurs. Wie heeft er geen fondsen in portefeuille die 50 of meer procent gedaald zijn dit jaar? En als het dit jaar niet was, dan toch in een tijdsspanne van twee of drie jaar. De portefeuillebeheerders zullen dan wel zwart op wit bewijzen dat ze beter of niet slechter deden dan een referentie-index. Maar wie heeft daar een boodschap aan?

Het geld dat in aandelen belegd werd, moest geld opbrengen. Het probleem is alleen dat er meer geld naar de beurs ging naarmate de koersen stegen. Vooral de vergelijkende waarderingen speelden daarbij een nefaste rol. Onderneming X is vergelijkbaar met onderneming Y en Y noteert tegen een koers-winstverhouding die dubbel zo duur is. Dus_ Niemand die eraan dacht dat Y misschien de helft te duur stond en dat X juist geprijsd was! En dus werd de koers van X op het niveau van Y gebracht.

Er werden veel andere fouten gemaakt. De eerste regel is altijd spreiding van risico's. Welnu, het sectoraal beleggen zondigt tegen deze eerste regel want men concentreert zijn risico op een of enkele sectoren. En als men alle sectoren in portefeuille wilde nemen, dan moest men eenvoudig niet sectoraal beleggen. Dan volstond één algemeen fonds. Nu goed, dat helpt ons allemaal niet vooruit. De vraag is of het advies een fonds te verkopen dat je tegen 500 gekocht hebt en dat nu tegen 150 noteert, redding brengt. Met dien verstande dat de bankbediende van dienst u aanraadt om met het geld in een ander fonds te stappen. Met hoeveel meer kans op succes? Wij die altijd dachten dat men duur moest verkopen en goedkoop kopen.

De belangrijkste fout die beleggers in de vorige jaren gemaakt hebben, is waarschijnlijk dat ze te veel geld in risico geïnvesteerd hebben. Naar de beurs gaat men met geld dat men voor vele jaren kan missen. Op de beurs belegt men alleen geld dat men eventueel mag verliezen. Dat is uiteraard niet de bedoeling, maar met die uitgangssituatie heeft men doorgaans minder aandelen en kan men ze langer bijhouden zonder doodzenuwachtig te worden als de koersen dalen en blijven dalen.

Maar keren we terug tot de orde van de dag. En die orde is dat velen de indruk hebben dat we enkele positieve maanden op de beurs (zullen) beleven. Er is sprake van een eindejaarsrally en die zou nog tot in het voorjaar kunnen duren. We laten de nog altijd te verwachten oorlog met Irak buiten beschouwing en we haasten ons eraan toe te voegen dat we geen aandelen kopen omdat er op korte termijn een beurshausse is of zou komen. We kopen aandelen omdat ze goedkoop zijn. En omdat we een ongunstig oog hebben voor de huidige en toekomstige gang van zaken in de economie, verlagen we de grens om van goedkope aandelen te kunnen spreken. We laten daarbij de lage rentestand buiten beschouwing omdat we een hogere risicopremie willen verdienen.

U weet dat we ons nog andere beperkingen opleggen. We beperken ons in principe tot Belgische aandelen die goedkoper zijn, maar daarom niet ontsnappen aan de algemene beurstrend die in New York gedicteerd wordt. We hebben oog voor een mooi dividendrendement omdat het geld is dat we in onze handen krijgen en omdat het een buffer is die op een bepaald niveau verdere koersval afremt. Uiteraard hebben we oog voor de evolutie in de gang van zaken. In die zin had Agfa-Gevaert goed nieuws te melden: dubbel zoveel winst in het derde kwartaal als de analistengemeenschap voorspelde. En dat het bedrijf voorzichtig blijft, blijkt uit de beperkte koershausse die het uit die gunstige winstontwikkeling kon puren. We stelden vast dat winst belangrijker wordt dan omzet, wat we ook bij de publicatie van de resultaten van Barco al zagen. Vermeldenswaard is dat zowel Agfa als Barco eerder in een crisissituatie terecht is gekomen. Het is logisch dat ze er als eerste kunnen uitkomen. De omzetdaling moet in beide gevallen gerelativeerd worden. De daling van de koers van de dollar speelt ook een rol, omdat beide ondernemingen sterk actief zijn in de VS.

Verwonderlijk is wel dat niet meer gewezen wordt op de grote afhankelijkheid van de GIMV bij de koersontwikkeling van Barco. Dat leek alleen maar te spelen toen Barco daalde. Maar er gebeuren altijd eigenaardige dingen op de beurs. De aandeelhouders van Picanol moeten verwonderd opkijken dat de koers niet bij machte is terug het hoogste niveau te bereiken. Als de verwachte resultaten voor dit jaar gehaald worden, dan noteert niet alleen Picanol maar ook Delhaize en Solvus met een koers-winstverhouding van afgerond 5. Maar het helpt niet om tegen de beurskoersen te vechten. Iedereen moet zijn huiswerk maken en zelf conclusies maken over wat al dan niet koopwaardig is. Bij Mobistar was het antwoord positief. Des te beter. Het helpt ook Telindus aan een hogere waarde.

Van goedkoop gesproken. Het FLV Fund, onzaliger gedachtenis voor hen die 10 euro of meer betaalden, noteerde begin deze week nog tegen 0,30 euro. Wat blijkt nu? Dat men een buitengewone algemene vergadering bijeenroept om een uitkering te doen van 0,60 euro. Van de gelegenheid wordt gebruikgemaakt om te melden dat de 'eerlijke waarde' (?) van de portefeuille 2,25 euro bedroeg. Om nog maar eens te zeggen dat de wereld behoort aan de durvers en dat goedkope koersen aangegrepen moeten worden om te kopen. We hebben het dan wel over 0,30 euro. Spijtig dat we dit nieuws niet donderdag vernomen hebben. Sommigen wisten het wel en de hoogste en laagste koers lagen toen respectievelijk op 0,65 en 0,45 euro. Voor hen zich in deze markt interesseren, moeten we wel melden dat de notering meer een gezelschapsspel is, zoals een makelaar het noemde, want de aan- en verkoopkoersen liggen mijlenver uit elkaar. Maar dat is geen nieuws voor wie met Nasdaq Europe vertrouwd is.

Vorige week schreven we dat Omega Pharma deze week aan de beurt zou zijn met de publicatie van de resultaten van het derde kwartaal en dat ze hun vooruitzichten weer eens zouden kloppen, wat traditie is. Mis, ze bleven er nipt onder. Meteen goed voor een afstraffing van de koers met 25 procent. De baissiers zullen er gelukkig mee zijn. Misschien ook een aantal kopers die het risico willen nemen. De winstschatting voor dit jaar, uitgaande van het bedrijf, bedraagt nog altijd 2,64 euro per aandeel. Tegen een koers van 33 euro is dat een verwachte koers-winstverhouding van minder dan 12,5. Een wat duurder dan gemiddeld Belgisch aandeel als men naar de koers-winstverhouding kijkt en naar de boekwaarde van 14 euro. Maar dan houdt men geen rekening met de verwachte groei. De omzetgroei bedroeg in het derde kwartaal nog altijd 33 procent, waarvan 15 procent interne groei. Om veel ondernemingen jaloers te maken. Nu maar hopen dat Omega Pharma niet in de val trapt van een aantal Amerikaanse ondernemingen die kost wat kost de omzet- en winstschattingen van de analisten wilden halen en daarvoor de boekhoudregels te ruim zijn beginnen interpreteren. De gevolgen kennen we.

RvdE

Advertentie
Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud

Gesponsorde inhoud