Aandelen of de zoektocht naar een hoger rendement

Beleggers die geen genoegen nemen met de bescheiden rendementen van vastrentende producten, zoeken hun heil in aandelen. Maar in ruil voor die hogere rendementen moeten zij er wel een hoger risico bijnemen. Beleg dus enkel in aandelen als u het geld niet meteen nodig hebt.

Een onderneming die wil groeien, moet investeren. Maar om te investeren is geld nodig. Een bedrijf heeft twee mogelijkheden om geld extern aan te trekken. Ofwel gaat het schulden aan in de vorm van obligaties. Die obligaties hebben een vaste looptijd. De onderneming moet ze op eindvervaldag niet alleen terugbetalen, ze is tijdens de looptijd ook een jaarlijkse coupon verschuldigd aan de schuldeisers.

Een tweede manier is de uitgifte van aandelen. Een aandeel is een deelbewijs van de eigen middelen van de onderneming. Op die manier zijn aandeelhouders dus eigenlijk de eigenaars van de onderneming. Dat wil zeggen dat ze mee kunnen beslissen over wat de onderneming met haar middelen aanvangt. Aandelen bieden het voordeel voor de onderneming dat ze, in tegenstelling tot obligaties, niet terugbetaald moeten worden. De onderneming kan wel beslissen een deel van haar winst jaarlijks uit te keren aan de aandeelhouders in de vorm van een dividend. Maar het geïnvesteerde geld behoort tot het eigen vermogen van de onderneming en dat is, behoudens een faillissement of een inkoop van eigen aandelen, een eindeloze situatie.

BEURSGENOTEERD

Precies dat laatste is de reden waarom aandelenbeurzen in het leven geroepen zijn. Via de beurs kan een aandeelhouder zijn investering te gelde maken - zijn aandelen verkopen - op een moment dat hij zelf kiest. Een voorwaarde is dat er zich op die secundaire markt een koper aandient die bereid is het aandeel te kopen tegen de gevraagde prijs.

Het mechanisme van kopers en verkopers brengt op elk moment een evenwichtskoers op de beurs tot stand voor dat aandeel. Dat is als het ware de waarde die beleggers en investeerders gemiddeld kleven op een aandeel van de onderneming. Als u die waarde van een aandeel vermenigvuldigt met het aantal aandelen dat de onderneming uitgeeft, dan krijgt u de marktkapitalisatie of de marktwaarde van de onderneming.

Maar reflecteert die marktwaarde altijd de effectieve waarde van de onderneming? Onderschatten of overschatten beleggers bijvoorbeeld niet het groeipotentieel van de onderneming? Het antwoord is duidelijk. Ja, deze overdrijvingen gebeuren voortdurend. Alleen is het niet altijd eenvoudig ze (tijdig) op te sporen.

Geen enkele belegger slaagt er in voor elk aandeel correct te voorspellen of de koers de komende maanden zal stijgen of dalen. Vraag aan twee beursexperts tegen welke koers en wanneer u een bepaald aandeel moet kopen, en u krijgt twee verschillende antwoorden. Maar betekent dit dan dat beleggen een gokspel is en dat u daar op geen enkele rationele manier kan op inspelen? Neen, toch niet.

Financiële analisten hanteren verschillende methoden om de juiste waarde van een onderneming te bepalen. De bekendste methode is ongetwijfeld het 'dividend discount model'. Dat berekent de actuele waarde van alle toekomstige dividenden die een onderneming nog zal uitkeren aan de aandeelhouder. Die toekomstige dividenden worden geschat op basis van de groeiverwachtingen van de winst van de onderneming. Op basis van die faire waarde vormen analisten zich een oordeel en kunnen ze zien of hun geschatte waarde hoger ligt dan de huidige koers van het aandeel. Is dat zo, dan verbinden zij meestal een koopadvies aan het aandeel. In het omgekeerde geval komen ze eerder met een verkoopadvies.

RATIO'S

Voorts kunnen ook de beursratio's een indicatie geven over hoe duur een aandeel noteert. De bekendste ratio is de koers-winstverhouding. Die ratio deelt de koers van een aandeel door de winst die de onderneming haalt per aandeel. Hoe hoger de koers-winstverhouding, hoe duurder het aandeel. Vergelijk enkel koers-winstverhoudingen van ondernemingen die in dezelfde sector actief zijn. En bekijk ook de historische koers-winstverhoudingen van een onderneming om na te gaan hoe ver de huidige waardering afwijkt van de gemiddelde waardering in het verleden. Maar baseer een aankoopbeslissing nooit op een koers-winstverhouding alleen. Dat geldt trouwens ook voor de vele andere beursratio's.

Naast de fundamentele analyse van een aandeel zijn er ook enkele algemene beursregels die kunnen helpen om het aantal missers te beperken. Ten eerste: beleg enkel in ondernemingen die u kent. Baseer een aankoop van een aandeel niet op geruchten of verhalen van een ander, maar doe zelf de analyse. Ten tweede: laat u niet meeslepen door emoties. Een aankoop of verkoop van een aandeel mag nooit een emotionele reactie zijn. Ten derde: laat u niet zomaar meedrijven op de emotionele golven van de beurs. Als iedereen euforisch is over aandelen, zoals tijdens de technologiehype in 1999, wees dan op uw hoede. Als iedereen pessimistisch is, kijk dan uit naar opportuniteiten.

En ten slotte wellicht de belangrijkste tip: beleg enkel in aandelen met geld dat u niet onmiddellijk nodig heeft. Wees er van bewust dat aandelen een hobbelig parcours volgen en dat ze veel risico dragen. In het allerslechtste geval glijdt de onderneming af naar een faillissement. Dan zijn de aandeelhouders de laatsten die worden uitbetaald. Maar in vele gevallen is er in zo'n situatie geen sprake van een uitbetaling en gaat uw volledige investering in rook op.

Wie echter een gespreide aandelenportefeuille voor de lange termijn uitbouwt, hoeft niet te vrezen: aandelen presteren op lange termijn beter dan elke vastrentende belegging. Op lange termijn halen aandelen een jaarlijks rendement van 8 procent, terwijl obligaties met 4 à 5 procent genoegen moeten nemen.

PVM

Advertentie
Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud

Gesponsorde inhoud