Beleg in bedrijven die je kent en begrijpt

Om te komen tot een goede beleggingsbeslissing voor de lange termijn is een kwalitatieve selectie van de bedrijven een eerste vereiste. Beleggen in aandelen van ondernemingen die u kent en begrijpt, is een must.

(tijd) Koop liever bedrijven met een goede activiteit tegen een faire prijs, dan slechte bedrijven tegen een lage prijs. Bij het doornemen van beleggingsboeken valt het op dat de besproken selectie- en waarderingsmethodes steeds zijn gestoeld op gegevens uit de jaarrekening. De koers-winstverhouding is de meest populaire waarderingsmaatstaf. Zo populair dat er een Nederlandse afkorting voor bestaat: K/W.

Daarnaast bestaan er nog tal van andere kwantitatieve selectiemethodes, zoals de PEG (moet minder dan 1 zijn), de verdiscontering van dividenden of van vrije kasstromen, enzovoort.

Geen enkele methode beschrijft kwalitatieve selectiemethodes die toelaten bedrijven te selecteren op basis van hun activiteiten, producten, de groeistrategie, de markt of industrie waarin ze werkzaam zijn, de locatie van productie en verkoop, de gebruikte grondstoffen, het management en vele andere factoren. Nochtans is dat de eerste vereiste om tot een goede beleggingsbeslissing te komen. Het laat toe een degelijke onderneming te selecteren, een bedrijf met een groeipotentieel op lange termijn.

hoogleraar elektronica

Om een goede inschatting te maken van de markt en de sterktes en zwaktes van het product, belegt u het best in aandelen die u kent en begrijpt. Dat is een regel die grote beleggers zoals Warren Buffett en Peter Lynch hanteren. Een hoogleraar elektronica kan zich een zuiver beeld vormen van de toekomstige omzet en winstgroei van een technologiebedrijf, maar zijn kennis van verzekeringen is waarschijnlijk beperkt. Een bankdirecteur daarentegen belegt eerder in de verzekeringsmaatschappij. Een diepgaande kennis van het bedrijf is noodzakelijk om te spreken van een belegging. Het verschil tussen beleggen en speculeren omschreef Benjamin Graham als volgt: 'Beleggen is een op diepgaande analyse gebaseerde operatie waarbij de toekomstige evolutie, met een bepaalde zekerheid, ingeschat wordt. Er wordt gestreefd naar het terugverdienen van het ingelegde kapitaal plus een bevredigend rendement.'

Elke beursoperatie die niet aan dit criterium voldoet, heet speculatie. Wie een bedrijf niet begrijpt, kan de toekomstige evolutie ervan niet goed inschatten.

Om bedrijven te selecteren die over een langere periode blijven groeien, kijken we in eerste instantie naar het marktpotentieel. Onder de markt verstaan we de totale omzet en winst gerealiseerd door alle producenten.

Bedrijven die zich in een groeimarkt bevinden, zullen daarvan profiteren en met de markt meegroeien. We kunnen dat schematisch voorstellen aan de hand van de levenscyclus van het product, welke de marktvraag naar het product in een aantal fases opsplitst.

De eerste fase is de ontwikkeling van het product. Bedrijven die zich in deze fase bevinden, zijn risicovol en verlieslatend. Veel kleine biotechnologiebedrijven bevinden zich in deze fase. Deze bedrijven staan of vallen bij het naar de markt brengen van hun product. De complexe materie, gecombineerd met de extreem risicovolle fase van de levenscyclus sluit het kopen van dit type bedrijven uit. Het is speculeren en niet beleggen.

In de tweede fase wordt het product op de markt geïntroduceerd. Door de hoge productie-, marketing- en verkoopkosten en de beperkte omzet blijft het product verlieslatend. Metris is een bedrijf dat zich aan het einde van deze fase bevindt maar staat te trappelen om naar de volgende fase te gaan.

Voor de belegger wordt het interessant vanaf de groeifase. Het product heeft dan een plaats op de markt veroverd, de eerste winsten worden gerealiseerd. Grotere volumes drukken de vaste kosten. De productie verloopt steeds efficiënter. De eerste concurrenten komen op de markt.

In het begin van deze fase groeit de winst met 20 procent. Voorbeelden zijn bedrijven zoals Option en Omega Pharma. Al vlug daalt het groeiritme naar 5 procent à 10 procent, wat houdbaar is voor een lange periode. Melexis, producent van elektronische componenten voor de auto-industrie, is een bedrijf dat veel producten heeft in die fase. Het groeide de voorbije jaren met ongeveer 10 procent.

In de volwassenheidsfase bereikt het verkoopvolume een stabiel niveau. De prijzen dalen door toenemende concurrentie. Enkel de sterkste bedrijven kunnen de concurrentie aan. Ook in deze fase zijn er interessante beleggingen. We moeten hier bedrijven selecteren die kunnen groeien door het marktaandeel te vergroten.

De laatste fase, die niet interessant is voor de beleggers, is de aftakelingsfase. De teruglopende verkopen en de dalende prijzen zetten de winsten onder druk.

De levenscyclus kan sterk verschillen van product tot product, van enkele maanden voor een gadget tot verschillende tientallen jaren zoals mobiele telefoons. De belegger heeft er belang bij dat hij producten uitkiest met een zo lang mogelijke cyclus.

Producten met een lange levenscyclus, zoals tandpasta of scheerschuim, voldoen aan volgende criteria: het is noodzakelijk of gewild door het grote publiek, het is niet onderworpen aan een modegril, en het heeft geen onmiddellijk of een beperkt substituut dat beter is. Een laatste criterium is dat er geen regulering of overheidsinmenging bestaat.

De levenscyclus van het product geeft een indicatie van het marktpotentieel. In een volgende stap onderzoeken we of het bedrijf dat marktpotentieel kan verzilveren. In de groeifase betekent dit behoud van het marktaandeel, maar in de mature fase moeten zij het marktaandeel vergroten om te blijven groeien.

Marktpenetratie

Er bestaan ruwweg vier groeistrategieën voor bedrijven: focussen op marktpenetratie, marktontwikkeling, productontwikkeling of diversificatie.

De veiligste groeistrategie is zonder twijfel de focus op de marktpenetratie. Het bedrijf verovert marktaandeel of verkoopt meer producten aan zijn eigen clientèle. Er zijn verschillende manieren om dat te realiseren. De meest voor de hand liggende strategie is het verlagen van de prijzen. Het bedrijf dat zijn product tegen de laagste prijs naar de markt brengt, zal marktaandeel van de concurrenten afsnoepen.

Er is echter een zeer belangrijke randvoorwaarde aan die strategie: enkel bedrijven met een hoge operationele efficiëntie en een lage vaste kostenbasis kunnen ze strategie toepassen. Colruyt past deze strategie al jaar en dag met succes toe. Hoewel het steeds de laagste prijzen garandeert, werkt het bedrijf met de hoogste winstmarges in de sector. Ook de budgetvlieger Ryanair is een goed voorbeeld.

Andere bedrijven willen of kunnen niet werken tegen deze lage prijzen en moeten een andere strategie toepassen. Zij kiezen er dan voor kwalitatief hoogstaande producten te produceren, meestal gekoppeld aan een sterke merknaam. Klanten wensen goede producten en zijn zelfs bereid meer te betalen voor die producten. Het is een strategie die toegepast wordt door Duvel, Van de Velde en vele andere Belgische bedrijven.

Bedrijven die niet consequent kiezen voor een van die twee methodes zijn vroeg of laat een vogel voor de kat. Zij verliezen marktaandeel of worden overgenomen door een ander bedrijf.

Sven STERCKX

Vermogensbeheerder Dierickx, Leys

Foto Bloomberg

Advertentie
Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud

Gesponsorde inhoud