Untitled

Overtuigd door ‘Live at the Regal’? Probeer dan ook deze liveklassiekers.

Muddy Waters, ‘At Newport 1960’

Deze invloedrijke festivalpassage van de vader van de moderne Chicagoblues wordt vaak beschouwd als het eerste echte live bluesalbum. Opmerkelijk: de elektrische band van Waters had diezelfde dag ook al de concerten van zijn pianist Otis Spann en John Lee Hooker begeleid.

Buddy Guy, ‘This is Buddy Guy!’ (1968)

Voor wie zijn blues wat hoekiger lust dan B.B. King, is deze guy de man. Vergezeld van een liefst zevenkoppige blazerssectie toont hij zich in de New Orleans House in Berkeley, Californië ook een geweldige liveperformer. Met een fantastische bluesversie van de sixtieshit ‘Knock on Wood’.

B.B. King, ‘Live in Cook County Jail’ (1971)

Weinig artiesten hebben twee beroemde liveplaten op hun palmares, maar wat King in de nor van Chicago opnam, kan zo naast de legendarische concerten die Johnny Cash in Folsom Prison en San Quentin gaf. Inclusief ‘The Thrill Is Gone’, dat zijn internationale doorbraak zou betekenen.

Eric Clapton, ‘Just One Night’ (1979)

Slowhand speelde ‘Live at the Regal’ vaak voor hij het podium op moest. Deze dubbelaar, ingeblikt in het Budokan Theater in Tokio, telt maar vier originelen. Maar op uitgesponnen covers van bluesiconen Robert Johnson en Otis Rush strooit Clapton straffe solo’s en improvisaties in het rond.

Stevie Ray Vaughan & Double Trouble, ‘Live at Montreux 82/85’(2001)

De beste bluesgitarist van de jaren 1980 was gek op Lucille. Werd SRV met zijn onbekende band in 1982 op een Zwitsers jazzfest nog uitgejouwd wegens te luid, in 1985 was hij er de held. Dat was na zijn beroemde solo op ‘Let’s Dance’ van David Bowie… die hij in 1982 in Montreux ontmoet had.

Lees verder

Advertentie
Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud

Gesponsorde inhoud