Untitled

William Souffreau: 'Je instrument goed beheersen was toen nog heel belangrijk'

William Souffreau was in 1972 de frontman van Irish Coffee, de eerste Belgische hardrockband. 'Dat woord bestond toen nog niet', herinnert hij zich nu. 'Een journalist vroeg me of ik wist wat het betekende, maar ik moest het antwoord schuldig blijven.'

Eén keer heeft Souffreau de band live gezien, in 1970 in Hamburg. 'Het was een overrompeling. In die beginperiode viel Deep Purple vooral op omdat ze als een van de eerste bands hun versterkers veel luider zetten. Ik herinner me nog dat Ritchie Blackmore zijn gitaar in de fik stak en de versterkers omver keilde. Toen wij een week later ook dingen in de zaal smeten, kwam men ze achteraf allemaal terugbrengen: ‘Meneer, we denken dat u iets verloren bent.’ (lacht) We waren niet beroemd genoeg.'

Souffreau noemt de manier waarop Deep Purple ook klassieke elementen in zijn muziek verwerkte een invloed. 'Het waren stuk voor stuk heel goede muzikanten. Je instrument goed beheersen was toen nog heel belangrijk. Ons geluid was beïnvloed door Blackmore, maar ook door de geweldige organist John Lord, die klassieke elementen meebracht. Als je goed luistert naar ‘Masterpiece’, onze hit uit 1971, dan hoor je iets van Bach. Maar ook Glover en Paice waren geweldig straffe instrumentalisten. Omdat we met dezelfde bezetting speelden, was hun werk geschikt om na te spelen.'

In hun beginperiode coverde Irish Coffee ‘Speed King’, één van de bisnummers tijdens de Japanse tournee. 'Dat rock/bluesschema ging me veel beter af dan ‘Child in Time’, waar ik me nooit aan gewaagd heb. Ik begrijp dat Gillan het niet meer zingt. Mijn bereik is nog oké, maar die hoge noten heb ik nooit aangekund.'

Lees verder

Advertentie
Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud

Gesponsorde inhoud