Ave Maria, een ei

De vlijmscherpe column van Koen Meulenaere

Sinds wij ‘147 ware verhalen van bekende landgenoten’ nog net van een tocht naar het containerpark hebben gered, is het leven en zeker het werken aanzienlijk gemakkelijker geworden. We hebben het maar af te schrijven. Win-win, voor ons en nog meer voor de lezer.

Vandaag aflevering 3. Na de anekdotes van Leo Tindemans over de boer in de Senaat, en van Edmond Leburton over zijn weduwe van laag allooi, kunnen we niet aan de drang weerstaan om ook het verhaal op te dienen van Henri Janne, gewezen rector van ULB-VUB en een korte poos minister van Nationale Opvoeding en Cultuur. Toen nog federale bevoegdheden, een mens vraagt zich soms af of dat niet beter was. Als minister moest hij in Boekarest deelnemen aan een colloquium van de Unesco.

In zijn hotel bestelde Janne ’s morgens het ontbijt van de kaart, maar vroeg om slechts één ei in plaats van de twee die voorzien waren. Toen hij de ontbijtzaal verliet, werd hij tegengehouden door een ober die erop wees dat hij zijn extra ei was vergeten te betalen. Waarna de minister aanvoerde dat hij een ei minder had gegeten dan waar hij voor betaald had, en de ober even beslist volhield dat ze die twee eieren uit het menu hadden moeten schrappen en dat het ene ei dat ze hem wel hadden geserveerd als een extra ei moest worden betaald. Toen de minister vroeg wat daar de logica van was haalde de kelner de schouders op en legde uit dat het de orders van de partij waren, en dat indien ze in het menu-ontbijt niet twee eieren maar slechts één hadden opgediend, de voorraadlijsten niet meer klopten.

Ivonne Lex was een andere van de 147. Haar moeder, Hélène Van Herck, was ook actrice en speelde in ‘Die Freier’ van Joseph von Eichendorff de rol van een 14-jarig meisje. Maar toen kreeg ze griep en nam Ivonne, op dat moment zelf 14, haar plaats in omdat ze toch al die rollen van haar moeder uit het hoofd kende. Aan de Duitse regisseur Carl Niessen hadden ze niet verteld wie de vervangster was. Na afloop bromde hij: ‘Ze deed dat niet slecht. Maar jammer genoeg ziet ze er niet zo jong uit als mevrouw Van Herck.’   

En zo staat het boekje vol. Luc Dhoore die vertelt hoe een Spaanse mijnwerker uit Winterslag hem ’s morgens vroeg uit zijn bed belde om te melden dat zijn hond per ongeluk de assignatie met de kinderbijslag had opgegeten. Of de minister een nieuwe kon sturen.

Eva Maria, wie kent haar nog, die bij een recital in een klein stadje door de plaatselijke voorzitter plechtig werd aangekondigd als: ‘Dames en heren, graag uw applaus voor de grote ster van vanavond: Ave Maria.’

Marc Galle. Toen hij voor het eerst een ministerraad bijwoonde, vroeg hij de bode aan de deur of iedereen daar een vaste plaats had. Waarop de bode antwoordde: ‘Nee, alleen ik.’

Hadden wij dat boekje maar eerder gevonden.

Lees verder