Filips de Lepe

De vlijmscherpe column van Koen Meulenaere

Lepe duvel, de koning, we moeten het erkennen. Magnette aan zette, wie had daaraan kunnen denken?

Laten we ons eerst gelukkig prijzen dat Johan Vande Lanotte vier maanden lang schitterend voorbereidend werk heeft geleverd, of het had er lief uitgezien met de nieuwe regering. Nadat hij alle partijen die op 26 mei vooruit waren gegaan uit het overleg had geweerd en alleen de verliezers had uitgenodigd, en nadat zijn collega Didier Reynders zelf was gaan lopen, legde hij de vorst een lijvig rapport voor. Vierhonderd bladzijden, achthonderd, we willen ervan af zijn: veel. Zoals wij vroeger thesissen maakten: volgestouwd met studies, grafieken, en statistieken die anderen toch in hun la hadden liggen, desnoods met de Gouden Gids. Het had korter gekund, het hele rapport-Vande Lanotte kon worden herleid tot één zin: ‘De N-VA is de grootste in Vlaanderen en de PS in Wallonië, maar ze willen niet samenwerken.’

En dus suggereerde Vande Lanotte de vorst voluit in te zetten op een regering van de N-VA en de PS. Vergeleken bij alle andere mislukkingen die deze staatsman op zijn, en vooral op uw, conto heeft geschreven, viel dat nog mee. Hierna kondigde hij zijn overstap aan naar het succesrijke advocatenkantoor Van Steenbrugge Advocaten. Hij gaat nu de Turkse president Erdogan in de gevangenis brengen, en Nick Nuyens een forse schadevergoeding aan Wout Van Aert doen betalen.

Dat Geert Bourgeois en Rudy Demotte preformateur zijn geweest, zal niemand zich over een week nog herinneren, zo al iemand het wist toen ze zogezegd bezig waren. Meer reformatie dan preformatie, al zouden wij zelf niet weten hoe we deze mooie woordspeling van een steekhoudende verklaring kunnen voorzien. En plots gebeurde het. Terwijl verslaggevers op een net iets te hautaine toon stonden te grinniken dat de koning na het zien van alle partijleiders enkele dagen ging nadenken, of dat zou proberen, reed PS-voorzitter Paul Magnette door de paleispoort en werd hij aangesteld tot formateur met de titel van informateur. Het eerste wat hij deed, was de N-VA uitsluiten en de groenen, die door Vande Lanotte uit de onderhandelingen waren gezwierd, weer binnenhalen. De koning zelf belde Mathias De Clercq: ‘Ik heb uwen bompa nog gekend. En uw nonkel Guy.’

Deze onverwacht listige zet van het paleis toont aan dat we Vincent Houssiau, de nieuwe hofmaarschalk, niet mogen onderschatten, ook al was hij in het verleden kabinetschef van minister van Loze Beloften Koen Geens. Wordt afgeschilderd als een cynische humorist en leek dus eerst niet geschikt voor Laken. Als ze daar nood hebben aan een kwartiertje vermaak, bellen ze prins Laurent. Maar net als zijn voorganger Frans van Daele doorziet Houssiau het hypocriete gekonkel van politici maar al te goed, hij had met Geens dan ook het ideale studiemateriaal.

Of de Loze-Beloftenman zelf zijn voordeel gaat doen met deze band valt af te wachten. Bij zijn eerste poging de Zestien alsnog binnen te treden sneed Sophie Wilmès hem de pas af, maar de kans is nog niet helemaal verkeken: paars-rooms-groen. Voor alle zekerheid heeft hij alle zeven kandidaat-voorzitters van CD&V al opgebeld om hen zijn loyale steun toe te zeggen.

Lees verder