#Josénaardehel

De vlijmscherpe column van Koen Meulenaere

Er is weer zoveel gebeurd het afgelopen weekend dat een mens niet weet waarover zich eerst druk te maken. Het belangrijkste dan maar: koers. Vrijdag was Michel Wuyts te gast in ‘De bende van Annemie’, in alle objectiviteit gezegd het vlaggenschip van Radio 1. De wielerpaus kreeg de vraag voor de pedalen waarom cocommentator José De Cauwer er nooit bij is in Parijs-Roubaix. Je kunt moeilijk, of zoals hij zelf zegt moejelak, ieder jaar opgescheept zitten met een communiefeest of een virale infectie.

Het antwoord: Karl Vannieuwkerke. Hij eist die koers op. En dus gooide Wuyts een barrel geraffineerde olie op het beginnend vuurtje, zat Cauwer thuis voor televisie zijn kas op te vreten, want Roubaix is zijn lievelingskoers. En uitgerekend die mag hij niet mee verslaan omdat Vannieuwkerke vindt dat hij dat moet doen. Om ons dan vier uur te vervelen met nutteloze weetjes die enkel bedoeld zijn om Wuyts te overtroeven. Dat die zelf dat strebertje liever niet naast zich heeft, kon een dove horen. De Cauwer loodste als mentor zijn vriend Hennie Kuiper naar de zege in Roubaix en was er zelf eervol twaalfde in 1975. Even de top acht van dat jaar? Eén: Roger De Vlaeminck. Twee: Eddy Merckx. Drie: André Dierckx. Vier: Marc Demeyer. Vijf: Francesco Moser. Zes: Freddy Maertens. Zeven: Roger Swerts. Acht: Walter Godefroot. Dat is het pantheon van de wielersport. Bij die elite twaalfde eindigen is een topprestatie.

Wat voor een dweil is chef van de sportredactie? Waarom grijpt niet een van de ontelbare nethoofden of Peter-principle-directeurs-televisie in? Of Paul Lembrechts? Mocht Wouter Vandenhaute indertijd ASO hebben gekocht in plaats van den Humo, een dergelijke schande zou de kop zijn ingedrukt. Bij de koersen van Flanders Classics: onmogelijk. Desnoods zit Lance Armstrong achter de microfoon, maar niet Vannieuwkerke. Die jongen mag voor en na het studiogesprek met Eddy Planckaert leiden, dat modereren doet hij prima, maar daar houdt het op.

Als alle verantwoordelijken de andere kant opkijken, zullen u en ik weer in actie moeten schieten. Helaas weten wij in de verste verte niet hoe je zoiets doet, maar iemand van u moet maar een Facebook-groep oprichten, of een instagramsnapchatwhatsapp hashtagJosénaardeheldotcom. Al zijn wij niet zeker of die dotcom er op Twitter bij moet. We zullen het eens aan de Rik vragen, die is beter thuis in sociale media.

Onlangs zagen wij in de ongeëvenaarde documentairereeks ‘Belga sport’ een terugblik op de wonderjaren van Tom Boonen. Waarin nog eens aan bod kwam dat José De Cauwer als Belgisch bondscoach Boonen niet wou meenemen naar het WK in Verona in 2004. Tom: ‘Hij vond mijn gat te dik.’ Het jaar nadien viel Boonen zes kilo af en zijn gat vier, won in één week de Ronde van Vlaanderen en Parijs-Roubaix, pakte twee ritten in de Tour, werd door De Cauwer na controle op de weegschaal wel in de WK-ploeg opgenomen, en werd wereldkampioen in Madrid. Wie mag dan spreken? Ah bon. En dus zeker in de hel.

Het grote voordeel van De Cauwer is dat hij alles twee keer zegt, en Wuyts zeven, zodat je nog een tweede kans krijgt als je het de eerste maal niet goed verstaan hebt.

Lees verder